ฆ่ามันซะ!" ตงเฟิงกัดฟันและะโ เขาสั่งให้ทหารของเมืองหลวงเคลื่อนไหว
แต่ทหารหลายคนก็ไม่มีใครกล้าลงมือ ไม่ต้องพูดถึงว่าพวกเขากลัวโจวเย่ในฐานะนักปรับแต่งระดับที่หก แค่ตัวตนของกองทัพอัคคีเหล็กเหล่านี้เพียงลำพังก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาหวาดกลัว
กองทัพอัคคีเหล็กได้รับการสนับสนุนจากองค์รัชทายาท พวกเขาจะกล้ารุกรานได้อย่างไร?
จือหลิน ไม่กล้าเคลื่อนไหว เขาทำให้โจวเย่ได้รับาเ็แล้ว และยังได้ทำให้โจวเย่ขุ่นเคืองอีกด้วย เขาไม่อยากทำให้โจวเย่ขุ่นเคืองเพิ่มขึ้นอีกต่อไป
จือหลิน เสียใจมาก และหัวใจของเขาก็หวาดกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ
พวกเ้าทำอะไรอยู่? ลงมือ!” ตงเฟิงคำราม
รั่วเฉิน พูดอย่างเ็า "ใครก็ตามที่กล้าลงมือจะต้องตาย!"
พวกทหารของเมืองหลวง ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อยพวกเขาทั้งหมดมองไปที่รั่วเฉินด้วยความหวาดกลัว
เขา...เขาคือปรมารย์เย่!” เ้าของร้านสาวที่มาชมถึงกับใทันที
แม้ว่าชื่อเสียงของโจวเย่จะแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงของจักรวรรดินานแล้ว แต่ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั่น ที่ได้เห็นหน้าตาของโจวเย่
เมื่อเห็นทหารที่ไม่กล้าลงมือ ตงเฟิงก็โกรธจัดและะโใส่จือหลิน จือหลิน ! ลงมือซะ!"
คุณชายโปรดหยุดเถอะ ถ้าท่านยังไม่หยุด ข้าเกรงว่าเราจะไม่มีทางถอย!" จือหลินพูดด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าของเขาซีดลงด้วยความหวาดกลัว
ปัง !
ขยะ! ตงเฟิง ะโด้วยความโกรธและเตะจือหลินออกไป
เมื่อเห็นว่าทหารของเมืองหลวงไม่กล้าที่จะดำเนินการ รั่วเฉินจึงถามโจวเย่ด้วยความเคารพ ปรมาจารย์เย่ ท่านวางแผนจะจัดการเื่นี้อย่างไร?"
สถานะของตงเฟิงนั้นไม่เล็กเลย รั่วเฉิน้าทราบความคิดของโจวเย่
โจวเย่ที่ได้กินยารักษาไปแล้ว อาการาเ็และพลังชีวิตของเขาได้กลับคืนสู่เช่นเดิมแล้ว และพูดอย่างเ็าว่า ฆ่าเขา !
ตงเฟิง ทำให้โจวเย่โกรธเคืองอย่างสิ้นเชิง และโจวเย่ ไม่สนว่าตงเฟิงจะเป็ใคร เขาจะต้องตายในวันนี้
แม้ว่าเขาจะเดาได้ว่าโจวเย่ จะจัดการเื่นี้อย่างไร รั่วเฉินก็ยังคงกังวลเล็กน้อย
ตงเฟิง! สิ่งนี้เ้าทำได้เพียงตำหนิตัว เอง !” รั่วเฉินะโอย่างเ็าโดยชักดาบออกมา เขา้าพุ่งไปข้างหน้าเพื่อสังหารตงเฟิง
เสนาบดีหวัง มาที่นี้แล้ว ! ขณะที่รั่วเฉิน กำลังจะลงมือ ก็มีเสียงะโมาจากฝูงชน
เสนาบดีหวังเหรอ?” รั่วเฉินอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว
ท่านพ่อมาแล้ว! ตงเฟิง มีความสุขมาก
ในฝูงชน ทุกคนต่างถอยกลับไปทั้งสองข้างทาง มีชายหลายคนที่มีอายุเกินห้าสิบปีเดินเข้ามา ตามมาด้วยทหารองครักษ์จำนวนมาก
ผู้ที่เดินนำคือตงหวัง เป็ขุนนางฝ่ายการคลัง และเขาคือพ่อของตงเฟิง
ท่านพ่อ!”
เฟิงเอ๋อ! ใครทุบตีเ้าจนเป็แบบนี้ ! ใบหน้าของตงหวัง เดือดดาลเมื่อเขาเห็น ตงเฟิงได้รับาเ็
ตงเฟิงพูดด้วยความโกรธ "ท่านพ่อ เด็กเหม็นนั่น เขายัง้าฆ่าข้าด้วย กองทัพอัคคีเหล็กต่างก็ช่วยเหลือเขา!"
กองทัพอัคคีเหล็กเหรอ ? ตงหวังขมวดคิ้วและดวงตาของเขามองไปยังทหารของกองทัพอัคคีเหล็ก
เ้ากล้าหาญมาก! อย่าคิดว่าองค์รัชทายาทคอยสนับสนุนแล้วจะสามารถทำอะไรผิดๆก็ได้ !” จู่ๆ ขุนนางคนหนึ่งที่มาพร้อมกับตงหวัง ก็ะโใส่รั่วเฉิน
ทำร้ายลูกชายของข้า แม้ว่าองค์รัชทายาท หรือท่านแม่ทัพจะมาในวันนี้ ข้าก็เก็บพวกเ้าไว้ไม่ได้!” ตงหวังะโด้วยความโกรธ ในฐานะขุนนางระดับที่สี่ และมีตำแหน่งสูง เขาจะปล่อยให้แมวและสุนัขพวกนี้กัดได้อย่างไร?
ถ้าท่านกล้าก็ลองดู! รั่วเฉินะโด้วยความโกรธ พลังชีวิตอันทรงพลังได้ะเิออกมา พร้อมจิตสังหารอันเ็า
ทันทีที่ท่านมา ท่านก็ปกป้องคนของของตัวเองและไม่ได้ถามถึงสาเหตุเลย ! โจวเย่ กล่าวอย่างเ็า
เ้าหน้าที่คนหนึ่งะโด้วยความโกรธ "กล้าที่จะทำร้ายนายน้อยเฟิง ไม่ว่าจะด้วยสาเหตุอะไรก็ตาม
ก็ถือว่าเ้าเป็คนผิด !
พวกเ้ากำลังทำอะไรอยู่ จัดการพวกเขาซะ ขุนนางอีกคน ะโใส่ทหารของเมืองหลวง
ท่านเสนาบดี อย่า!” จือหลินพูดอย่างรวดเร็ว "เขาคือปรมาจารย์เย่ที่มีชื่อเสียงในดินแดนทิศตะวันตก !
เขาคือปรมาจารย์เย่เหรอ?” เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ใบหน้าของเหล่าขุนนางและเ้าหน้าระดับสูงหลายคน รวมถึงตงหวัง ก็เปลี่ยนเป็ซีดเซียวทันที และตัวของพวกเขาก็แข็งทื่อ
ปรมาจารย์เย่ พวกเขาเคยได้ยินเื่นี้ ถ้าเป็เมื่อก่อนพวกเขาอาจจะไม่ใ แต่ตอนนี้มันแตกต่างออกไปแล้ว!
ตงหวัง และคนอื่น ๆ ในฐานะขุนนาง และเ้าหน้าที่ระดับสูงของจักรวรรดิ ที่เพิ่งกลับมาจากพระราชวัง ดังนั้นพวกเขาจึงรู้อยู่แล้วว่าจักรพรรดิได้ออกคำสั่งแบบไหน!
เมื่อเห็นสีหน้าแข็งทื่อของตงหวัง และเ้าหน้าที่คนอื่นๆที่มีความตื่นตระหนกในดวงตาของพวกเขา ตงเฟิงจึงถามอย่างสงสัย ท่านพ่อ! เกิดอะไรขึ้นกับท่าน ? ท่านเป็อะไรไป ?
ตงหวัง ไม่ได้พูดอะไร และขุนนางคนอื่นๆ ก็ไม่พูดเช่นกัน
ทหารของเมืองหลวง และผู้คนในเมืองหลวงรู้สึกงุนงงมาก
เกิดอะไรขึ้นกัน?" รั่วเฉิน และคนอื่น ๆ ก็งงมากเช่นกัน
หรือว่าพวกเขารู้แล้วเหรอว่า ปรมาจารย์เย่ เป็อาจารย์ของปรมาจารย์ชิงเหริน ?
เป็ไปไม่ได้ มีเพียงคนในค่ายทหารเท่านั้นที่รู้เื่นี้ คนอื่นๆ ไม่มีทางรู้ และปรมารย์ชิงเหริน จะไม่พูดเื่นี้
แต่เหตุผลคืออะไร? ทหารของกองทัพอัคคีทั้งหมดมึนงง
ท่านพ่อท่านกำลังทำอะไรอยู่!” ตงเฟิง พูดอย่างวิตกกังวล และเริ่มตื่นตระหนกในใจ จากความตื่นตระหนกของตงหวัง ภายใต้สายตาของตงเฟิง เขาได้ตระหนักแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ
ดูเหมือนว่าตงเฟิง จะทำให้เกิดภัยพิบัติในครั้งนี้!” เ้าของร้านสาวพูดด้วยความประหลาดใจ ใบหน้าที่สวยงามของเธอซีดขาวด้วยความใ
เธอมองดูโจวเย่ด้วยความหวาดกลัว และตอนนี้โจวเย่ ทำให้เธอรู้สึกว่าเขาเป็ปีศาจร้ายที่ไม่สามารถทำให้โกรธเคืองได้! และเขายังเป็ชายที่มีผู้สนับสนุนที่ยิ่งใหญ่อีกด้วย !
กุบกับ กุบกับ!”
ในขณะนี้ มีเสียงกีบเท้ามาจำนวนมากดังมาจากนอกเมือง และรัศมีแห่งการสังหารอันเยือกเย็นได่แพร่กระจายเข้ามายังในเมือง
เสียงกีบเท้าม้าที่คุ้นเคยและจิติญญาที่คุ้นเคยของกองทัพอัคคีเหล็ก ทำให้ทุกคนในเมืองหลวง ใ !
นี่คือเสียงกีบเท้ามาของกองทัพอัคคีเหล็ก ทหารที่แข็งแกร่งที่สุดในจักรวรรดิมาที่นี่แล้ว !
นี่คือของทัพอัคคีเหล็ก !
ทุกคนในเมืองหลวงอุทาน ราวกับว่าพวกเขาตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่าง ดวงตาของพวกเขาหันไปมองชายหนุ่มที่อยู่ท่ามกลางวงล้อมของทหารเมืองหลวง พวกเขาทุกคนรู้ว่าทหารอัคคีเหล็กมาเพราะเขา!
องค์รัชทายาท ปรมาจารย์ชิงเหริน และท่านแม่ทัพหนานเป่ยมาถึงแล้ว!" ทหารคนหนึ่งะโเสียงดัง
ทุกคนในเมืองคุกเข่าลงทีละคน รวมถึงขุนนางและเ้าหน้าที่ข
องจักรวรรดิ ทุกคนคุกเข่าลงด้วยความเคารพ และทหารของเมืองหลวงก็โยนอาวุธของพวกเขาลงบนพื้น
เหลือเพียงโจวเย่ ที่ยืนอยู่คนเดียว
