หลานเยว่ก้าวเดินจากไปโดยไม่เหลียวแล ไม่แม้แต่จะเหลือเศษถ้อยคำเชื้อเชิญให้เขาก้าวเข้าสู่จวนของนาง ดวงตาของนางเย็นเยียบ ราวกับสายลมเหนือเหมันต์ที่ไร้ไออุ่น ความห่างเหินในแววตานั้นแทงลึกลงไปในหัวใจของชายพิการตรงหน้าจ้าวหย่งหยู เบิกตากว้างจนดวงตาแทบจะถลน...