เหลียนเซวียนชูมือขึ้น เซวียเสี่ยวหรั่นจึงตะครุบได้เพียงความว่างเปล่า ซ้ำยังส่งตัวเข้าไปในอ้อมแขนเขาเองเสร็จสรรพ        ลำแขนยาวโอบรัดทันควัน ไม่ให้นางดิ้นออกไปได้        เซวียเสี่ยวหรั่นขัดเขินจนกลายเป็นโทสะ ยื่นมือไปหยิกแก้มของเขา "รีบเอาให้ข้า...