และเมื่อไปถึงนนวตราก็ได้พบกับความประหลาดใจต่อจากนั้นคือแขกคนพิเศษที่ภาคินพาเขาไปเลี้ยงอาหารญี่ปุ่นเป็๲ชายวัยกลางคนชาวเยอรมัน ท่าทางภูมิฐาน เขามากับเลขาส่วนตัวของเขาที่เป็๲ผู้หญิงเหมือนกัน เลขาของเขาเป็๲คนไทยหน้าตาสะสวยไม่เบา ท่าทางแขกของภาคินเป็๲ผู้ใหญ่ใจดีแต่ก็มองนนวตราด้วยสายตากรุ้มกริ่มเหมือนกันตอนที่นั่งร่วมโต๊ะและทักทายกันครั้งแรกโดยภาคินเป็๲คนเริ่มการสนทนาก่อน

    “ยินดีที่คุณคริสโทฟมาร่วมทานอาหารญี่ปุ่นกับเรานะครับ เป็๞เกียรติมากที่ได้ร่วมงานกับนักธุรกิจชั้นแนวหน้าอย่างคุณ”

    “โอว...ผมก็ยินดีเหมือนกันนะครับที่ได้ร่วมงานกับคนเก่งอย่างคุณภาคิน ดีใจมากที่คุณพาผมมาเลี้ยงอาหารญี่ปุ่นวันนี้ ผมชอบทานอาหารญี่ปุ่นมาก ๆ เลยล่ะครับ”

    “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันนะคะ ดิฉันชื่อสิรีนะคะ เป็๞เลขาของคุณคริสโทฟ เ๯้านายของฉันน่ะชอบทั้งอาหารไทยและอาหารญี่ปุ่น เรียกได้ว่าเป็๞คออาหารเอเชียเลยล่ะค่ะ”

    สาวสวยนามว่าสิรีซึ่งหล่อนออกตัวว่าเป็๲เลขาของคริสโทฟ ลูกค้าของภาคินพูดอย่างฉะฉาน หล่อนเป็๲คนสวย หน้าตาน่ารักหมดจด ท่าทางคล่องแคล่วสมกับเป็๲เลขาเ๽้านายชาวต่างชาติ และไม่แค่นั้นนนวตราสังเกตเห็นว่าเลขาของคริสโทฟกำลังส่งสายตาให้ภาคินเหมือนกำลังทอดสะพานยังไงยังงั้น นี่หล่อนคิดมากไปหรือเปล่า หรือว่าหล่อนคิดไปเอง แต่ท่าทีของเลขาสาวคนนั้นมันบ่งบอกหลายอย่าง ทั้งท่าทาง สายตาและรอยยิ้มแปลก ๆ ซ่อนอะไรบางอย่างไว้ ส่วนภาคินก็ยิ้มด้วยตามมารยาทของนักธุรกิจหนุ่มหล่๵๬๲ุ๩๾์สัมพันธ์ดี

    “ครับ...วันนี้ผมก็พาเลขาของผมมาเหมือนกัน เธอชื่อนนวตรา เรียกสั้น ๆ ว่าแนนก็ได้ครับ”

    “โอว...เลขาของคุณสวยมากเลยครับคุณภาคิน สงสัยว่าคงจะทั้งสวยและทำงานเก่งด้วยนะครับเนี่ย”

    คริสโทฟไม่พูดเปล่าแต่ยังส่งสายตาเหมือนที่สิรีส่งให้ภาคินยังไงยังงั้น พอถูกชมซึ่งหน้านนวตราก็ถึงกับหน้าแดงด้วยความเขินอาย หล่อนประสานมือไว้บนตักและยิ้มกับแขกของภาคิน

    “ขอบคุณมากเลยนะคะ แหม...ชมกันแบบนี้แนนเขินแย่เลย”

    หล่อนเอียงอายโดยไม่รู้ว่าท่าทีของหล่อนที่แสดงออกตอนนี้ทำให้เ๯้านายของหลอนนึกขัดอกขัดใจขึ้นมา ภาคินบอกตัวเองไม่ถูกว่าทำไมถึงได้เกิดความรู้สึกแบบนั้น ถึงแม้คริสโทฟจะเป็๞แขกคนสำคัญแต่เขาก็ไม่ชอบสายตาของชายชาวต่างชาติคนนี้ที่มองเลขาของเขาไม่ยอมละสายตาแถมยังยิ้มกรุ้มกริ่มใส่นนวตราอีกด้วย

    “อืม...ยังไงซะอาหารก็เต็มโต๊ะแล้วเรามาทานกันดีกว่านะครับ ผมบชอบมาที่นี่ อาหารญี่ปุ่นที่นี่อร่อยมากเลยครับ”

    ภาคินเปลี่ยนเ๹ื่๪๫คุยก่อนที่จะเข้าเ๹ื่๪๫การทำธุรกิจร่วมกันกับลูกค้าของเขา เขาเองรู้สึกไม่สบายใจแปลก ๆ เวลาคริสโทฟจ้องหน้านนวตรา ส่วนเลขาของเขาก็นึกขัดใจเหมือนกันตอนที่เลขาของคริสโทฟส่งสายตาเหมือนทอดสะพานและอ่อยเล็ก ๆ ให้เ๯้านายของหล่อน

    เชอะ!...สงสัยคงหลงตัวเองคิดว่าเป็๲เลขาของนักธุรกิจต่างชาติแล้วจะเก่งกาจ ใคร ๆ ก็ชอบอย่างนั้นเหรอ รู้ไว้ด้วยนะว่าเ๽้านายของฉันน่ะมีเมียแล้วนะยะหล่อน

    นนวตรานึกในใจ แต่พอนึกมาถึงตรงนี้หล่อนเองต้องสะดุดกับความคิดของตัวเองเพราะมันก็กระเทือนถึงตัวหล่อนเช่นกัน หญิงสาวบอกตัวเองว่าอย่าคิดมากแล้วลงมือทานอาหารญี่ปุ่น ของที่หล่อนไม่ค่อยชอบอย่างเนื้อปลาดิบกินกับซอส สำหรับนนวตราแล้วอาหารเหล่านี้ล้วนชวนแหวะ นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องติดสอยห้องตามเ๯้านายมาหล่อนก็อยากจะกลับห้องพักแล้วกินข้าวผัดกระเพราของโปรดให้รู้แล้วรู้แร่ด นั่งสักพักนนวตราก็พูดขึ้นว่า

    “เอ้อ...แนนขอตัวไปห้องน้ำสักครู่นะคะ”

    “ตามสบายเลยครับคุณแนน อย่าไปนานนักล่ะครับ”

    คริสโทฟพูดเสียงเจือหัวเราะขณะมองเลขาของภาคินด้วยสายตากรุ้มกริ่มไม่หาย นนวตราถามว่า

    “ทำไมเหรอคุณคริสโทฟ”

    “เพราะผมชอบทานอาหารอร่อย และยิ่งมีสาวสวยนั่งให้มองอย่างนี้ก็ยิ่งทำให้อาหารอร่อยมากขึ้นด้วยไงล่ะครับ”

    นนวตราเขินหน้าแดงขณะที่สิรีแอบถอนใจและเบ้ปากเล็ก ๆ ด้วยความหมั่นไส้เลขาของภาคินอยู่ในใจเหมือนกัน

    แหม...แค่คุณคริสโทฟชมว่าสวยน่ารักหล่อนก็พองฟูเหมือนขนมเลยเชียวนะแม่เลขาหน้าตุ๊กตาบาร์บี้ หน้าตาก็งั้น ๆ ล่ะ สวยกว่าเรารึก็เปล่า ทำเหมือนเด็กสาว ๆ เขินผู้ชายเวลาถูกชมซะงั้น

    สิรีคิดแต่ก็ส่งยิ้มให้ภาคิน ผู้ชายหน้าตาหล่อเหลาในฝันของหล่อนที่เห็นปุ๊บปิ๊งปั๊บนั่นเลยทีเดียว