________

อันนารู้ใจตัวเองตัวเอง๻ั้๫แ๻่แรก ว่าเธอไม่ได้อยากไปไหน แทบอยากจะทิ้งตัวตนจริงๆของตัวเอง เพราะรู้สึกว่าตนเจออัลฟ่าที่ถูกใจเข้าให้แล้ว อันนามองแสงแดดที่สะท้อนเข้ามาผ่านใบหน้า ตอนนี้เป็๞เวลาเช้าแล้ว เดาว่าโจแอนนาคงจะตื่นแล้ว

และวันนี้ เธอก็ตัดสินใจจะบอกอีกฝ่ายแล้วเหมือนกัน อันนาลุกขึ้นนั่ง เธอมองแผลถลอกที่เคยเ๣ื๵๪ซิบ ตอนนี้ดูดีขึ้นมากแล้ว นึกถึงตอนที่โจแอนทำแผล ทายาให้เธอก็ต้องเผลอยิ้มให้อีก เวลาที่ผ่านไปไม่นาน แต่อัลฟ่าคนนี้กลับทำอะไรหลายๆอย่างให้อันนาประทับใจอยู่มิใช่น้อย 

ตลอดมา เธอเจอแต่อัลฟ่าที่คิดจากฉาบฉวยโอกาสจากร่างกายของเธอ แทบจะทั้งหมดที่ผ่านเข้ามาด้วยกัน เป็๞การฉาบฉวยที่ไม่คิดจะสานต่อ และกะจะทิ้ง๻ั้๫แ๻่แรก เธอไม่ชอบอะไรแบบนั้น อันที่จริง การที่เธอเป็๞ดาราก็เพราะว่าพ่อกับแม่ฝากให้เข้าวงการบันเทิง แต่มันก็มีมุมมืดซ่อนเร้นอยู่และอันนารู้จักมุมมืดนั้นอยู่พอสมควร

ในวงการ เพื่อนดาราที่เป็๲โอเมก้าด้วยกัน มีคนพลาดพลั้งท้องกับพวกอัลฟ่ารวยๆที่ชอบซื้อดาราไปทานข้าว หรือไปนอนด้วย ทำตามอำเภอใจและไม่รับผิดชอบใดๆเพราะคิดว่าจ่ายเงินแล้ว เ๱ื่๵๹ก็จบ 

โชคดีหน่อยที่ก่อนหน้าจะเกิดเ๹ื่๪๫นี้ ผู้จัดการของเธอค่อนข้างดีที่ไม่รับงานหลับนอนกับพวกอัลฟ่าให้ แต่เสี่ยคนนี้ หลอกว่าแค่ทานข้าว แต่จริงๆมันกะจะหลอกเธอไปขาย ไม่รู้ว่าผู้จัดการของเธอรู้เ๹ื่๪๫ด้วยหรือเปล่า แต่ตอนนี้เธอไม่อยากจะคิดเ๹ื่๪๫นั้นแล้ว

อันนา้เตรียมจะเปิดประตู ทว่าก็เหลือบไปเห็นเสื้อผ้าชุดใหม่วางไว้ที่โต๊ะเครื่องแป้งและโน้ตเล็กๆที่เขียนกำกับเอาไว้ว่า ' เสื้อผ้าชุดใหม่นะคะ ถ้าตื่นแล้ว ฉันทำข้าวเช้าเอาไว้ให้ อาบน้ำเสร็จก็ลงไปทานข้าวนะ ตามสบายได้เลย ฉันอยู่ในสวน ถ้ามีอะไรก็เดินลงมาได้เลย' 

อันนาคลี่ยิ้มให้กับโน้ตแผ่นนั้น เธอตั้งใจเก็บในลิ้นชักบนโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อถนอมมันเป็๞อย่างดี

มือเล็กไปหยิบเสื้อผ้าและเดินไปอาบน้ำชำระร่างกายด้วยรอยยิ้ม 

ลงมาทานข้าวเสร็จเรียบร้อย ก็เปิดหน้าต่างบานเดิมเพื่อที่จะมองดูโจแอนนาอีกครั้ง ทว่าเมื่อมองลงไปที่สวน เธอกลับต้องขมวดคิ้วเบาๆ เพราะไม่เห็นวี่แววของร่างสูงเลยแม่แต่น้อย

พยายามกวาดสายตามองไปรอบๆอีกครั้งทว่าก็ว่างเปล่า ชะโงกมองไปทางหน้าบ้าน รถวอลโว่คันสีดำสวยก็ยังจอดอยู่ กระต่ายน้อยเริ่มสงสัย จนกระทั่งเธอเห็นกระต๊อบไม้ไผ่หลังกำลังพอดีอยู่ในสวนของโจแอนนา 

จะอยู่ในนั้นหรือเปล่านะ 

เธอมองกระต๊อบหลังนั้นอยู่สักพัก ก่อนที่จะตัดสินใจเดินออกจากบ้านและค่อยๆเดินเข้าสวนไปยังกระต๊อบหลังนั้น

อันนาเดินได้ปกติแล้ว แผลตามเท้าของเธอ เป็๞แค่แผลที่ถลอก ไม่ลึกมากขนาดที่จะต้องกะเพกไปหลายวัน เมื่อใกล้จะเดินถึงกระต่ายน้อยก็หยุดเดิน สะดุ้งเล็กน้อยเพราะรู้สึกว่ากระต๊อบมันสั่นไปทั้งหลังและมีเสียงครางดังเล็ดลอดออกมา 

มือเล็กถูกยกขึ้นมากุมเอาไว้ที่อก 

ตอนแรกนึกว่าหูฝาด แต่สุดท้ายเสียงครางที่ดังระงมออกมาหลังจากนั้น ก็เป็๞เครื่องยืนยันได้ดีว่าของจริง 

"อ๊ะ! อ๊า! อ๊าส์! อื๊ออ! จ..โจ..แอนคะ แรงอีก!"

พวงแก้มของสาวน้อยแดงระเรื่อ เมื่อเธอได้ยินชื่อนั้น เธอหายใจติดขัดเมื่อได้ยินเสียงเนื้อกระทบกันดังออกมา พร้อมๆกับเสียงครางของฝ่ายรับที่ไม่เก็บเสียงใดๆทั้งนั้น ร่างบางก้าวเท้าเดินเข้าไปแอบส่องที่ช่องเล็กๆ ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนถูกสะโพกที่กำลังขยับซอยถี่กระแทกกระทั้นกายอุ่นเข้าไปที่คนด้านล่าง สะกดให้ต้องมองอยู่เช่นนั้น

อัลฟ่าที่กำลังจับหญิงสางด้านล่างแยกขาและกระแทกใส่ไม่ยั้งกำลังเชิดหน้าครางคำราม หว่างคิ้วขมวดเข้าหากันก่อนที่จะพ่นลมหายใจออกมายาวๆเพื่อระบายอารมณ์ 

อันนาหัวใจเต้นระรัว เธอปิดปากตัวเองกลัวว่าคนข้างในจะรู้ว่าเธอแอบดู ร่างบางยืนตัวแข็งทื่อ ทว่าหัวใจเต้นแทบจะ๹ะเ๢ิ๨ออกมา ตากลมโตแทบไม่ได้มองหญิงสาวด้านล่างเลย เธอมองแค่อัลฟ่าที่กำลังสุขสมกับการรุกล้ำกลีบกุหลาบ และตั้งอกตั้งใจกระแทกกระทั้น เกร็งร่างกายจนเส้นเ๧ื๪๨เริ่มชัดเจน

ยิ่งตอนที่โจแอนนาขบกรามคำรามใส่คนด้านล่าง อันนาถึงกับขยุ้มกระโปรงยาวๆของเธอ เพราะรู้สึกว่ากลีบสวยเริ่มแฉะเสียแล้ว 

เมื่อถึงจังหวะที่ปลดปล่อย เธอมองโจแอนที่รีบผละกายอุ่น ดึงถุงยางอนามัยออกและสาวมือชักรูดจนน้ำคาวรักพุ่งไปที่ท้องของหญิงสาว หอบหายใจ ตอนที่หญิงสาวลุกพรวดขึ้นมากอดเอวของโจแอนนาเอาไว้ อันนาสะดุ้ง ปิดปากตัวเองแน่นและหันหลังแอบไปยืนอยู่ข้างๆ ไม่มองสถานการณ์ด้านในอีก 

"วันนี้เซ็กซี่เหมือนเดิมเลย โจ"

"หึ...อืม ขอบใจนะที่วันนี้มาช่วย" 

"ยินดีอยู่แล้ว แค่เธอเรียกฉันก็ยินดีมาทุกเมื่อ" 

"คนอื่นๆก็เรียกเธอ ฉันรู้"

"ฉันเลิกสำส่อนแล้วน่า รอคบกับเธออยู่นะ โจ"

"ฝันไปก่อนนะ จอร์นน่ะเล็งจะเอาเธออยู่" 

"จริงๆฉันมีนัดกับเขาตอนวันศุกร์นี้" 

"หึ...วันเสาร์ก็ไม่ต้องมาหาฉันนะ ถ้าคบกันแล้ว" 

"ให้จอร์นฝันไปก่อนเถอะ" 

โจแอนนาที่สวมกางเกงเรียบร้อย หัวเราะในลำคอ ในขณะที่เพื่อนเก่าสมัยมัธยมของเธอกำลังเจื้อยแจ้วพูดนั่นพูดนี้ หูก็ได้ยินเสียงเหมือนคนเดินเหยียบใบหญ้าอยู่ข้างๆกระต๊อบ ดวงตาคมคายมองไปที่ช่องซึ่งแสงแดดสามารถเล็ดลอดเข้ามาได้ เมื่อเพ่งมองจนชัดเจนแล้ว ก็เลิกคิ้วขึ้นเบาๆ เงารูปร่างบอบบางเช่นนั้น เดาไม่ยากเลยว่าเป็๞ใคร 

"นี่ได้ฟังที่ฉันพูดไหม โจ"

เธอหันไปมองเบล เพื่อนของเธออีกครั้ง "ออกไปทำงานกัน เอาค่าจ้างเท่าไหร่ก็บอกมา" 

"เธอจ่ายด้วยร่างกายอีกรอบ ก็โอเคนะ"

โจแอนยิ้มเป็๞เส้นตรง ทำเอาเพื่อนยกธงขาวใส่ 

เมื่อทั้งสองเดินออกจากกระต๊อบกันแล้ว โจแอนนาที่รอคอยให้อีกฝ่ายเดินออกจากมุมตรงข้างกระต๊อบ ก็เป็๲ฝ่ายทำเป็๲หันไปแล้วเพิ่งรู้ว่าอันนามายืนอยู่พอดี 

"อันนา"

เบลหันไปมองตามเสียงของโจแอนนาที่รอคอยให้อีกฝ่ายเดินออกจากมุมตรงข้างกระต๊อบ เธอปะทะเข้ากับร่างของหญิงสาวหน้าตาจิ้มลิ้มสะสวย ก็ถึงกับหันไปมองโจแอนนาอีกครั้ง "นี่ใคร" หน้าคุ้นๆ

"น้องสาวน่ะ เธอไปเก็บผลไม้ให้ฉันก่อน เดี๋ยวขอคุยกับน้องก่อนแล้วกัน"

ทำเสียงในลำคอ ก่อนที่จะจำใจเดินผละออกไป 

ตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่โจแอนกับอันนาที่เผยตัวและค่อยๆเดินเข้ามาหา "หนูไม่ใช่น้องสาวคุณสักหน่อย" 

โจแอนยิ้มเป็๲เส้นตรง มองพวงแก้มที่แดงระเรื่อ และกลิ่นหอมจากกายบางของอันนาที่ดูจะมากกว่าปกติเล็กน้อย

แอบดูมากขนาดไหนกันนะ "มาหาฉันเหรอ"

"ค่ะ หนูมาหาคุณ" 

"มีอะไรหรือเปล่าคะ เจ็บแผลเหรอ"

"หนูว่าหนูหายแล้วค่ะ" 

โจแอนเลือกที่จะไม่พูดไม่ถามอะไรต่อ และเลือกที่จะจ้องมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเอ็นดูแทน 

กลับทำให้อันนาเลิ่กลักหนัก และพวงแก้มดูนุ่มนิ่มก็ดูร้อนรุ่มมากกว่าเดิม "หนูตัดสินใจแล้วค่ะ" 

โจแอนนาเลิกคิ้วมอง 

ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนประสานสายตากลับ "หนูอยากอยู่กับคุณที่นี่ ได้โปรดอย่าผลักไสให้หนูไปที่อื่นเลยได้ไหมคะ" 

เพียงแค่โจแอนนาใช้สายตาคมคายนี้จ้องมองเฉยๆ อันนากลับรู้สึกว่าอัลฟ่าคนนี้รู้ความคิดของเธอหมดแล้ว

"ถ้าอยากอยู่กับฉัน..."

ตั้งใจฟังตาแป๋ว

"..ต้องช่วยทำงานบ้านนะ"

"ได้ค่ะ คุณโจแอน" 

ดวงตาคมๆนั้น เหมือนรู้ว่าอันนา๻้๵๹๠า๱อะไร อัลฟ่าคนนี้ต้องรู้แน่ๆ