“ขอบคุณจ้ะ… ฮือๆ… ”

    หญิงสาวสะอื้น มือเรียวรับเสื้อมาสวมคลุมร่างด้วยความ๻๷ใ๯และหวาดกลัวกับเหตุการณ์เมื่อครู่

    หญิงสาวผู้โชคร้ายแหงนหน้ามองทรงกลดที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า แม้ถอดเสื้อยีนส์แขนยาวให้หล่อน แต่เขายังเหลือเสื้อกล้ามสีขาวสวมอยู่ด้านใน ทำให้เห็นปั้นไหล่และอกเต็มตึงไปด้วยมัดกล้าม

    “เธอโอเคนะ… ไม่เป็๞ไรใช่ไหม”

    ทรวงกลดหันมาถาม เมื่อเห็นว่าหล่อนสวมเสื้อเรียบร้อยแล้ว

    “ค่ะนาย… ขอบคุณค่ะที่ช่วยหนู”

    เสียงยังสั่นเครือ ตอบพลางคว้าลูกน้อยมาแนบอก ยกมือไหว้ของคุณทรงกลดที่เข้ามาช่วยเหลือไว้ได้ทันเวลา

    “ไปยังไงมายังไงถึงโดนไอ้สองทรชนพาเข้าป่าถึงนี่”

    ทรงกลดสงสัย จ้องมองเรือนร่างเอิบอิ่มสะดุดตา หล่อนเป็๲แม่ลูกอ่อนที่สวยและเซ็กซี่เหลือเกิน ใบหน้ารูปไข่ ตาคม ผมยาว ผิวอิ่มน้ำดูขาวเนียนเปล่งปลั่งจนเขาแทบไม่อาจละสายตาจากหล่อน

    “หนูชื่อนางค์ค่ะ… หนูมาตามหาผู้ชายคนหนึ่งค่ะ… เค้าเป็๞พ่อของเด็กคนนี้”

    เสียงพูดอึกอัก

    ในดวงตายังมีแววตระหนก๻๷ใ๯กับเหตุการณ์เลวร้ายเมื่อครู่

    หล่อนเอามือลูบศีรษะเด็กน้อยในอ้อมกอดด้วยความรักใคร่ จากนั้นก็เล่าให้ทรงกลดฟังว่า

     “หนูชื่อ ‘คนางค์’ ค่ะ มาตามหาผู้ชายคนหนึ่งค่ะ… เขาชื่อ ‘เชิด’ เป็๞พ่อของเด็กคนนี้”

    “อ๋อ… เข้าใจละ เธอมาตามหาสามี”

    ทรงกลดสรุป

    หากหญิงสาวกลับส่ายหน้า เหมือนไม่ยอมรับว่าชายที่ตาหานั้นคือสามีของหล่อน

    “ยังไงกัน… ”

    หัวคิ้วเป็๲แพสีดำหนามองเห็นเส้นขนคิ้วเรียงแนวสวยของหนุ่มใหญ่วัยใกล้สี่สิบ ชิดเข้าหากันด้วยความสงสัย

    “เขาไม่ใช่สามีหนูค่ะ… ”

    หล่อนส่ายหน้า รีบแย้งขึ้นทันควัน