สตรีชุดแดงคำรามก้องฟ้า เส้นผมยาวสยายไปด้านหลัง ขณะที่นางพยายามต่อต้านนิ้วขนาดใหญ่นั้น!
เปรี๊ยะ! ท้ายที่สุด นางก็ไม่อาจต้านทานได้ นางร่วงลงมาจากกลางอากาศในสภาพย่ำแย่ไม่ต่างจากชายชราเส้นผมขาว ร่างกายทั้งร่างกระดูกแตกละเอียด เืไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก!
แต่นี่มิใช่จุดจบ! บรรพชนหลินจ้องมองค่ายกล ก่อนจะยกแขนขึ้น ชี้นิ้วออกไปและกดลงอย่างหนักใส่ร่างของทั้งสองคนที่าเ็สาหัสและใกล้สิ้นชีพ!
นี่คือกระบวนท่าที่สองของ ดัชนีสยบ์—ทำลายขุนเขาและสายน้ำ!
ทันใดนั้น ดวงดาราสั่นไหว ฟ้าดินมืดดับ!
นิ้วอันน่าสะพรึงกลัวราวกับดวงดาราที่ตกลงมาจาก์ มันแฝงไปด้วยพลังทำลายล้างอันไร้ขอบเขต มุ่งลงมาสู่สองร่างที่าเ็และใกล้สิ้นชีพโดยตรง!
"หลินชิงเทียน เ้าอวดดีเกินไปแล้ว!" ทั้งสองเผยสีหน้าหวาดกลัว พวกเขา้าหลบหนี แต่ไม่อาจหลุดพ้นจากพันธนาการของนิ้วนี้ได้!
เสียงะเิดังสนั่นอีกครั้ง แสงสีทองไร้ขอบเขตพวยพุ่งขึ้น สายหมอกและฝุ่นควันปกคลุมทั่วทั้งฟ้าดิน
ปราศจากแม้แต่เสียงร้องโหยหวน บริเวณนั้นพลันตกอยู่ในความเงียบสงัดชวนขนลุก—ชะตากรรมของผู้ฝึกตนกึ่งจิติญญาทั้งสองของราชวงศ์เซียน เป็สิ่งที่ไม่มีใครล่วงรู้!
ณ ขณะนั้น ที่อาณาจักรฉีซานซึ่งอยู่ห่างจาก ราชวงศ์เซียน นับล้านลี้ ชายชราผมขาวพลันยืนตระหง่านอยู่กลางอากาศ
แผ่นหลังของเขาตั้งตรง ดวงตาเย็นเยียบขณะเอ่ยกับคนทั้งสองที่ไม่รู้ว่าเป็หรือตายด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด
"หากพวกเ้า้าเตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์—คืนบุตรศักดิ์สิทธิ์ของเรามา!"
"มิฉะนั้น ข้า หลินชิงเทียน ไม่ลังเลที่จะเหยียบราชวงศ์เซียนของพวกเ้าให้แหลกเป็จุณ!"
---
"เ้าว่าอะไรนะ?! ตระกูลหลินถึงกับแตกหักกับราชวงศ์เซียน แถมยังฉกฉวยสมบัติของราชวงศ์มาครอง! พวกเขาคิดจะเปิดศึกเช่นนั้นหรือ?!"
บนเรือนอาคารที่หรูหรา เหล่านางรำเริงระบำพลิ้วไหว ชายวัยกลางคนในอาภรณ์สูงศักดิ์กำลังจิบชาอย่างสำราญใต้การปรนนิบัติของนางสนม ทว่าเมื่อได้ยินข่าวนี้—เขาถึงกับพ่นน้ำชาออกมา!
เมินสายตาไม่พอใจของนางสนม ผู้นำตระกูลเสิ่นผลักนางออกก่อนจะจ้องเขม็งไปยังสายลับที่มาแจ้งข่าว ใบหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
"เมื่อไม่กี่วันก่อนยังปกติดี นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!"
สายลับล้วงม้วนกระดาษออกจากอกเสื้อ ซึ่งเต็มไปด้วยข้อมูลมากมาย
"หลินฮ่าวและเสวียนอวี่กลับมาพร้อมาแสาหัส… ไม่ทราบว่า หลินเสวียนเป็หรือตาย… เหล่าผู้มีพร์จากทั่วทุกสารทิศหลั่งไหลเข้าสู่ราชวงศ์เซียน…"
ผู้นำตระกูลเสิ่นเพ่งสายตามองม้วนกระดาษ กวาดอ่านทีละสิบบรรทัด ทว่าพอถึง่ต้น—แววตาของเขาก็เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก และเมื่ออ่านจบ ร่างกายของเขาถึงกับสั่นสะท้าน ั์ตาหดเล็กเท่าปลายเข็ม!
"นี่…นี่…นี่มันเื่จริงหรือ?! ข้อความพวกนี้เป็ความจริงแน่หรือ?!"
"ข้าก็ไม่ทราบ"
"ไปสืบมาเดี๋ยวนี้! เร่งมือเข้า! ข้าให้สิทธิ์เ้าทุกประการ รีบหาความจริงมาให้ข้าโดยเร็วที่สุด!!"
---
บรรพชนหลินโกรธจัดจนแตกหักกับราชวงศ์เซียน!
ที่แท้เหตุที่ราชวงศ์เซียนรวบรวมเหล่าผู้มีพร์ไว้ ไม่ใช่เพื่อเปิดดินแดนลับอย่างที่กล่าวอ้าง แต่เพื่อใช้พวกเขาเป็เครื่องสังเวยโลหิต ปลุกพลังของสมบัติศักดิ์สิทธิ์—เตาหลอมเก้าทมิฬพิฆาต์—เพื่อฟื้นฟู "เตาหลอม" ให้กลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง!
ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วอาณาจักรฉีซานราวไฟลามทุ่ง!
เพียงครึ่งวัน—เจ็ดอาณาจักรของอาณาเขตเหนือครามก็ล่วงรู้ข่าวนี้โดยทั่วกัน!
ตระกูลใหญ่น้อยล้วนตกตะลึงยิ่งนัก ปฏิกิริยาแรกของพวกเขาคือ "เป็ไปไม่ได้!"
พวกเขาต่างส่งยอดฝีมือไปยังราชวงศ์เซียนโดยพลัน เพื่อค้นหาคำตอบด้วยตนเอง!
"ข่าวนี้ต้องเป็เท็จแน่! นั่นมันราชวงศ์เซียนเชียวนะ พวกเขาจะทำเื่เลวร้ายเช่นนี้ได้อย่างไร?!"
"นี่ต้องเป็ข่าวลวงแน่! ราชวงศ์เซียนจะกล้าทำเื่ที่ทั่วหล้าประณามเช่นนี้ได้อย่างไร? พวกเขาจะสังเวยเหล่าอัจฉริยะจำนวนมากได้จริงหรือ?!"
แต่เมื่อเหล่ายอดฝีมือจากตระกูลใหญ่เดินทางไปถึง ราชวงศ์เซียน พวกเขากลับรู้สึกว่ามีบางสิ่งผิดปกติ!
ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไร ก็ไม่พบร่องรอยของเหล่าอัจฉริยะที่ส่งมายังราชวงศ์นี้แม้แต่คนเดียว!
ผู้คนของราชวงศ์เซียนเอาแต่ใช้ข้ออ้าง "การเปิดดินแดนลับ" พร้อมกล่าวว่า "ห้ามผู้ใดบุกรุกเข้าไปโดยพลการ" เพื่อขัดขวางการตรวจสอบของพวกเขา
อย่างไรก็ตาม ตระกูลบางแห่งยังคงเชื่อมั่นว่า "ราชวงศ์เซียนผู้เลื่องชื่อ คงไม่ทำเื่อัปยศถึงเพียงนี้"
จนกระทั่ง...
ยอดฝีมือบางคนที่หมดความอดทน ตัดสินใจเสี่ยงชีวิตลอบเข้าไปในสถานที่ที่ตระกูลหลินระบุ—เพื่อตรวจสอบความจริง
ทว่า สิ่งที่พวกเขาพบเจอทำให้จิตใจพังทลาย เมื่อพวกเขาเดินออกมา สีหน้าของแต่ละคนซีดเผือด ราวกับถูกปีศาจสูบกลืนดวงิญญา!
และนั่นคือจุดเริ่มต้นที่ทำให้ทั่วทั้ง อาณาเขตเหนือคราม ตกอยู่ในความโกลาหลอย่างสมบูรณ์!
---
"อะไรนะ?!"
"สิ่งที่ตระกูลหลินพูดเป็ความจริงอย่างนั้นหรือ?!"
"ราชวงศ์เซียนถึงกับทำพิธีสังเวยโลหิต?! แถมยังใช้เหล่าอัจฉริยะจากตระกูลใหญ่เป็เครื่องสังเวยอีกด้วย?!"
ในชั่วพริบตาเดียว ราชวงศ์เซียน พลันตกจากสถานะ "ราชวงศ์อันสูงส่ง" กลายเป็ "ที่ทั่วหล้าดูถูกเหยียดหยาม!"
ตระกูลน้อยใหญ่ล้วนแตกเป็เสี่ยง ๆ!
พวกเขาจะไม่พังทลายได้อย่างไร?
ต้องรู้ไว้ว่า อัจฉริยะที่ส่งไปยัง ราชวงศ์เซียน ล้วนเป็ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในตระกูล เป็อนาคตและความหวังของพวกเขา!
แต่ตอนนี้ พวกเขากลับถูก "สังเวย" ไปอย่างโเี้—แบบนี้ตระกูลจะไม่คลุ้มคลั่งได้อย่างไร?!
---
ในวันที่ข่าวนี้ได้รับการยืนยัน
ตระกูลน้อยใหญ่ทั่วอาณาเขตเหนือคราม ต่างส่งยอดฝีมือของตนไปยัง ราชวงศ์เซียน เพื่อ "ทวงคำตอบ"
ทว่า สิ่งที่พวกเขาได้รับกลับมาไม่ใช่คำอธิบาย...
แต่เป็ "ขุมพลังระดับจิติญญา!"
ชายชราหลังค่อมในชุดผ้าป่าน—ถือไม้เท้าสีดำ นั่งอยู่หน้าประตูเมืองอย่างเงียบสงบ
สายตาของเขาเรียบเฉย มองดูเหล่าผู้มาเยือนที่เต็มไปด้วยโทสะ ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน
"พวกเ้าอยากได้คำอธิบายอย่างนั้นหรือ?"
คำพูดอันสงบนิ่งนี้ เปรียบเสมือนเชื้อเพลิงที่จุดะเิความโกรธแค้นของทุกตระกูล!
---
ตูม!
ทันใดนั้น—ชายชราเพียงแค่ "ก้าวออกมา" หนึ่งก้าว—ท้องฟ้ากลับพลันพังทลาย!
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่า ราชวงศ์เซียน จะกล้าถึงขนาดตั้งตนเป็ศัตรูกับทุกตระกูลในอาณาเขตเหนือครามอย่างเปิดเผย!
ชายชราในชุดผ้าป่านลุกขึ้นยืน ก่อนจะค่อย ๆ ยกไม้เท้าสีดำขึ้นสูง
จากนั้น—เขากวาดมันออกไปเบื้องหน้า!
ไม้เท้าเหล็กดำขยายใหญ่ขึ้น ราวกับมหาสมุทรที่ถูกชักขึ้นจากทะเล มันถูกห้อมล้อมด้วยพายุและสายฟ้าอันเจิดจ้า ราวกับ้าทำลายท้องฟ้าให้แหลกสลาย!
เมื่อกระบองเหล็กดำกระแทกลงมา มันราวกับดวงดาราที่ร่วงหล่นและจุดจบโลกได้มาถึง!
พลังทำลายล้างของยอดฝีมือระดับจิติญญานั้นน่าสะพรึงกลัวเพียงใด? เหล่าผู้ฝึกตนจากตระกูลใหญ่มากมายต่างล้มตายลงราวกับต้นข้าวที่ถูกเกี่ยว!
กระบองเหล็กดำราวกับสามารถแทงทะลุ์ได้ ไม่ว่ามันจะพาดผ่านที่ใด แสงเจิดจ้าก็พลันะเิออก เมฆขาวบนท้องฟ้าถูกทำลายสิ้นโดยพลังอันมหาศาลของกระบองเหล็กดำ!
สุดท้าย จากบรรดาตระกูลมากมายในอาณาเขตเหนือครามที่เดินทางมายังราชวงศ์เซียนเพื่อเรียกร้องความเป็ธรรม มีเพียงไม่กี่คนที่รอดชีวิต พวกเขาเป็เพียงผู้ฝึกตนระดับแก่นทองคำที่โชคดีอย่างยิ่งที่ไม่ได้ถูกโจมตีจนตายในคราเดียว พวกเขาทำได้เพียงลากร่างที่าเ็สาหัสและหลบหนีออกจากอาณาจักรเซียเต๋า
นอกจากคนกลุ่มนี้แล้ว ผู้คนจากตระกูลอื่น ๆ ต่างถูกสังหารจนไร้ซาก!
