ถังฮ่าวหยิบเหยือกเหล้าบนโต๊ะขึ้นมาเขย่าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้มสดใส
“ท่านผู้บัญชาการหวัง ่นี้ต้องรบกวนคุณดูแลคุณป้าแล้ว ผมขอชนแก้วนี้แทนชิงเฉิงแล้วกัน!” พูดจบเขาก็ทำท่าจะรินเหล้าในเหยือกใส่แก้ว
หวังจื้อหนิงคว้าแก้วเหล้าเอาไว้ก่อนจะลุกขึ้นยืนและเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“นายมันเป็ตัวอะไร? มีสิทธิ์อะไรมาชนแก้วกับฉันแทนชิงเฉิง!”
เย่ชิงเฉิงเป็หญิงสาวที่เฉลียวฉลาด ก่อนหน้านี้แม่ของเธอก็ห้ามไม่ให้เธอดื่มเหล้า แถมถังฮ่าวยังมาคว่ำแก้วเหล้าในมือของเธออีก ตอนแรกเธอแค่เอะใจเล็กน้อย แต่ตอนนี้พอเห็นการกระทำของหวังจื้อหนิงแล้ว เธอก็ยิ่งมั่นใจว่าต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่
ทันใดนั้นเย่ชิงเฉิงก็เข้าใจทุกอย่าง ใบหน้างดงามของเธอก็กลายเป็เ็า ก่อนจะปลดปล่อยพลังของผู้วิวัฒนาการระดับ 4 ออกมา
“แม่ หวังจื้อหนิงไม่ได้ทำอะไรแม่ใช่ไหม?”
“ชิงเฉิง!” ดวงตาของจ้าวฮุ่ยจือฉายแววกังวล เพราะรู้ดีว่าหวังจื้อหนิงและลูกน้องของเขาแข็งแกร่งขนาดไหน
“แม่ ไม่ต้องห่วง ต่อให้ที่นี่จะเป็รังั แต่เขาก็ไม่สามารถกักขังเราได้! คนพวกนี้... แค่ถังฮ่าวคนเดียวก็จัดการได้สบาย ” เย่ชิงเฉิงเกือบหลุดปากเรียกหัวหน้าออกมา แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็ถังฮ่าวแทน และน้ำเสียงของเธอก็อ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย
“ฮ่าๆ พูดจาอวดดีจริงๆ! ต่อให้เป็จ้าวกั๋วเทาก็ยังต้องเชื่อฟังฉันเถอะ! เพราะที่นี่มันเป็ถิ่นของฉัน! ต่อให้เป็ั นายก็ต้องขดตัวอยู่กับที่! ต่อให้เป็เสือ ก็ต้องหมอบแต่โดยดี!” หวังจื้อหนิงหัวเราะลั่น ก่อนจะตบมือสองครั้ง
ฉับพลันนั้นก็มีร่างของคนทั้งสี่ปรากฏขึ้นตรงระเบียงชั้นสองของห้องจัดเลี้ยง พวกเขาได้ยกปืนไรเฟิลสองกระบอกและปืนกลอีกสองกระบอกเล็งไปที่ถังฮ่าว เย่ชิงเฉิง แล้วก็จ้าวฮุ่ยจือทันที
พอยิงในระยะประชิดเช่นนี้ ต่อให้จะเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 4 ก็ตาม แต่ก็ไม่อาจหลบะุได้ ต่อให้เป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 5 ก็ตาม
หวังจื้อหนิงรักตัวกลัวตายเป็อย่างมาก เขาไม่เพียงแต่ใช้คริสตัลวิวัฒนาการยกเพิ่มระดับตัวเองให้เป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 4 เท่านั้น แต่ยังสร้างทีมคุ้มกันส่วนตัวที่มีคนถึงสิบคน!
เสิ่นหยุนชง จ้าวเหลย และหนิวปิงที่ยืนอยู่ข้างหลังล้วนเป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 4 ส่วนอีกหกคนที่เหลือก็เป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 3!
ในฐานที่มั่นแห่งนี้ หากรวมหวังจื้อหนิงด้วยก็จะมีผู้วิวัฒนาการระดับ 4 เพียงสี่คนเท่านั้น และคนเหล่านี้ก็มารวมตัวกันที่นี่ทั้งหมดแล้ว นอกจากนี้ยังมีผู้วิวัฒนาการระดับ 3 สูงสุดอีกด้วย!
กล่าวได้ว่าฐานที่มั่นทหารซูโจวแห่งนี้ เป็ฐานที่มั่นส่วนตัวของหวังจื้อหนิงนั้นเอง!
หวังจื้อหนิงเป็คนรอบคอบมาก แม้ว่าเขาจะต้องรับมือกับเย่ชิงเฉิงและถังฮ่าวแค่สองคน แต่ก็ยังคงเรียกทีมคุ้มกันทั้งสิบคนนี้ให้เข้ามาคุ้มกัน
นอกจากจะส่งเสิ่นหยุนฉงและคนอื่นๆ อีกสามคนไปจัดการกับถังฮ่าวล่วงหน้า แต่ยังให้คนคุ้มกันอีกสี่คนซุ่มสังเกตการณ์ที่ระเบียงชั้นสองของห้องจัดเลี้ยง และทั้งหมดนี้ก็เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดนั่นเอง!
แต่หวังจื้อหนิงไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าพวกเสิ่นหยุนฉงทั้งสี่จะถูกถังฮ่าวสังหาร แถมยังถูกเก็บศพไปไว้ในคลังของระบบอีก เช่นนั้นแล้วจึงทำให้ตอนนี้พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนทั้งสี่
ทรยศ? จากไป? หรือถูกถังฮ่าวจับตัว? ทุกอย่างล้วนเป็ปริศนาไป
“หวังจื้อหนิง นายคิดจะเป็ศัตรูกับตระกูลเย่ของฉันอย่างงั้นเหรอ?” พอเห็นชายฉกรรจ์สี่คนถือปืนอยู่ที่ระเบียงชั้นสองแล้ว จ้าวฮุ่ยจือก็หน้าซีด
“ตระกูลเย่เหรอ? ฮ่าๆ จ้าวฮุ่ยจือ เธอก็รู้ดีว่าด้านนอกเป็อย่างไร แต่ยังคิดจะใช้ตระกูลเย่มากดดันฉันอีกเหรอ ฉันควรจะพูดว่าเธอไร้เดียงสาหรือโง่ดีนะ? รีบส่งข้อความไปเกลี้ยกล่อมพ่อของเธอ และบอกรหัสปล่อยขีปนาวุธออกมาซะ” หวังจื้อหนิงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก่อนจะส่งให้จ้าวฮุ่ยจือและยิ้มเยาะออกมา
“ไม่งั้น... ฉันจะไม่เกรงใจละนะ ฉันจะข่มขืนลูกสาวของเธอต่อหน้าเธอเอง พูดตามตรงเลยนะ ฉันอยากลิ้มลองร่างกายเย่ชิงเฉิงผู้เป็เสมือนเทพธิดาของประเทศเราจะแย่แล้ว!”
“ชิงเฉิง หลานรัก อย่าเพิ่งขยับ ถ้าขยับ ะุของลูกน้องฉันมันอาจไม่เชื่อฟังก็ได้นะ เธออาจจะหลบได้หนึ่งหรือสองนัด แต่แม่ของเธอไม่น่าจะหลบทัน!” คำพูดของหวังจื้อหนิงทำให้เพลิงโทสะของเย่ชิงเฉิงมอดดับลง!
“เดรัจฉาน คุณมันไม่ใช่คน!” เย่ชิงเฉิงกำหมัดแน่น พร้อมกับด่าทอด้วยความโกรธ แต่เธอก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม เพราะตอนนี้จ้าวฮุ่ยจือที่เป็แม่ของเธอยังเป็แค่คนธรรมดาเท่านั้น จึงไม่อาจต้านทานะุปืนได้
“เดรัจฉานยังถือว่ายกย่องเกินไปด้วยซ้ำ!” ถังฮ่าวเยาะเย้ย
“จับไอ้หนุ่มนี่ไปขัง! ถ้าขัดขืนก็ยิงเย่ชิงเฉิงซะ!” หวังจื้อหนิงเอ่ยเสียงเย็น เขารู้ดีว่าตัวเองได้เปรียบตรงไหน และรู้จักกุมจุดอ่อนของฝ่ายตรงข้ามอีกด้วย
หนิวปิงกระตุกเบาๆ ก็มีเชือกยาวเส้นเล็กๆ ปรากฏขึ้นในมือ ก่อนจะเดินเข้าไปหาถังฮ่าวพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา
“เด็กน้อย เชื่อฟังหน่อย ไม่งั้นฉันจะหักแขนของนาย!”
ถังฮ่าวยกมือไปด้านหน้าอย่างว่าง่าย
“หลังจากวันสิ้นโลกมาถึง พวกเราต่างก็เป็มนุษย์ที่รอดชีวิต จึงไม่เห็นต้องทำกันขนาดนี้เลย”
“ตอนนี้รู้จักกลัวแล้วเหรอ? สายไปแล้วละ! เมื่อกี้นายยังพูดจาดูถูกผู้บัญชาการของพวกเราอยู่เลย” หนิวปิงเอ่ยเสียงเย็น ก่อนจะใช้เชือกเส้นเล็กในมือมัดมือของถังฮ่าว
ทว่าทันใดนั้นถังฮ่าวก็ขยับมือ พร้อมกับคำรามในลำคอ “ลงมือ!”
ถังฮ่าวกางมือออก พริบตานั้นหนิวปิงก็รู้สึกราวกับว่ามือของตัวเองถูกคีมเหล็กหนีบเอาไว้แน่น เขาพยายามจะใช้พลังแต่ก็สายไปเสียแล้ว หลังจากที่ถังฮ่าวหมุนตัวหนึ่งรอบ ร่างที่แข็งแกร่งของหนิวปิงก็ลอยขึ้นไปในอากาศ
โครม!
มีเสียงดังสนั่นเกิดขึ้น พื้นก็สั่นะเืไปด้วย!
ร่างของหนิวปิงถูกอัดกระแทกพื้นอย่างแรง!
ในตอนนี้เองก็มีแสงเย็นะเืสองสายสว่างวาบมาจากระเบียงชั้นสองของห้องจัดเลี้ยง
ฉัวะ! ฉัวะ!
ลำคอของชายฉกรรจ์สองคนที่ถือปืนกลถูกตัดขาด จนเืสดๆ พุ่งกระฉูดออกมาจากาแ
ฉับพลันนั้น! แสงเย็นะเืก็พุ่งวาบขึ้นมาอีกครั้ง
ก่อนที่ลำคอของชายฉกรรจ์อีกสองคนก็มีาแลึกปรากฏเช่นกัน!
ผู้วิวัฒนาการระดับ 3 ทั้งสี่คนถูกสังหารในชั่วพริบตา ก่อนที่ร่างของโอวหยางมี่มี่จะปรากฏขึ้น!
บัดนี้นี้หนิวปิงถูกเหยียบอยู่ที่พื้น กระดูกทั่วร่างกายเกือบจะแตกสลาย เืไหลทะลักออกจากจมูกและปาก อวัยวะภายในแหลกสลายไม่มีชิ้นดี
เพราะครั้งนี้ถังฮ่าวไม่ได้ออมมือเลยแม้แต่น้อย เพียงแค่หมัดเดียว ก็ทำให้หนิวปิงลมหายใจรวยรินแล้ว แต่ถังฮ่าวก็ไม่คิดจะไว้ชีวิตเขา จึงกระทืบไปที่หัวของหนิวปิงอย่างแรง
หัว!
หัวของหนิวปิงแหลกละเอียด กระเบื้องแข็งบนพื้นแตกกระจาย ก่อนที่ร่างของถังฮ่าวจะพุ่งไปข้างหน้า และยื่นมือขวาออกไปคว้าตัวหวังจื้อหนิง
ทุกการเคลื่อนไหวของเขาลื่นไหลและรวดเร็วราวกับสายฟ้า!
เหยียบ กระทืบ และคว้า!
ถังฮ่าวใช้เพียงเวลาแค่สามอึดใจก็เสร็จสิ้นทั้งสามขั้นตอน และความเร็วปานจรวดเช่นนี้ก็ทำให้ผู้วิวัฒนาการระดับ 4 อย่างหวังจื้อหนิงตั้งตัวไม่ทัน ตอนที่รู้ตัวอีกทีมือใหญ่ของถังฮ่าวก็ประชิดมาที่ตรงหน้าแล้ว!
หวังจื้อหนิงใมาก เขาเหวี่ยงหมัดซ้ายไปที่ถังฮ่าว ส่วนมือขวาก็เอื้อมไปคว้าปืนที่เอว
ถังฮ่าวแสยะยิ้มเ็า เขาเอี้ยวตัวหลบหมัดของอีกฝ่าย ก่อนจะพลิกตัวไปคว้าข้อมือซ้ายของหวังจื้อหนิงเอาไว้ จากนั้นก็บิดข้อมือของเขาอย่างแรง
ทันใดนั้นหวังจื้อหนิงก็รู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลที่แขนซ้าย ก่อนที่ร่างกายของเขาจะลอยละลิ่วขึ้นไปในอากาศ
โครม!
ร่างของหวังจื้อหนิงกระแทกกับพื้นอย่างแรง!
แม้ว่าถังฮ่าวจะออมมือ แต่การกระแทกครั้งนี้ก็ทำให้หวังจื้อหนิงเกือบจะสิ้นใจแล้ว
กระดูกเชิงกรานของเขาหักไปกว่าครึ่ง! ปืนที่เพิ่งหยิบออกมาก็หลุดมือไป
“ปัง! ปัง!” เสียงปืนสองนัดดังกึกก้องไปทั่วห้องโถง!
ปืนพกตกอยู่ที่ทางเข้าประตู มือขวาของจ้าวเหลยเต็มไปด้วยเื ที่ขาข้างขวาของเขามีรูะุที่เกิดจากฝีมือของเย่ชิงเฉิงที่ชิงลงมือก่อนด้วย
“อย่าขยับ ไม่งั้นนัดต่อไป ฉันยิงหัวะเิแน่!” เสียงเ็าของเย่ชิงเฉิงดังขึ้น!
จ้าวเหลยยอมแพ้ทันทีอย่างไม่ลังเล!
เมื่อเห็นสถานการณ์ในห้องจัดเลี้ยงแล้ว เขาก็รู้ว่าตอนนี้พวกเขาแพ้ราบคาบ!
หนิวปิงที่แข็งแกร่งที่สุดในกลุ่มได้ตายไปแล้ว พลปืนทั้งสี่ที่อยู่บนระเบียงชั้นสองก็ตายเช่นกัน ที่สำคัญที่สุดก็คือแม้แต่ผู้บัญชาการหวังจื้อหนิงก็ยังถูกอีกฝ่ายจับเป็ตัวประกัน
พอเห็นชายหนุ่มยืนอย่างผึ่งผายข้างๆ ผู้บัญชาการด้วยสีหน้าเฉยเมยแล้ว จ้าวเหลยก็เดาได้ว่าเสิ่นหยุนฉง และคนอื่นๆ ก็คงจะถูกชายหนุ่มคนนี้จัดการไปเรียบร้อยแล้วแน่
กว่าจะได้เป็ผู้วิวัฒนาการระดับ 4 ได้มันไม่ใช่เื่ง่าย จ้าวเหลยไม่อยากตาย จึงเลือกที่จะยอมแพ้อย่างง่ายดาย
