หลงเหยียนยิ้มก่อนจะพูดออกไป “เถ้าแก่ พวกเราแค่ดูเท่านั้น เมื่อก่อนข้าเคยฝึกวิชาหลอมกายเหมือนกัน ความจริงมันช่วยได้มากเลย ฉะนั้นเมื่อนึกถึงใน่แรกที่ฝึก จึงอดสนใจไม่ได้”
เมื่อได้ยินหลงเหยียนพูดเช่นนั้น คล้ายเขารู้สึกสนใจขึ้นมา
“หื้ม? วิชาฝึกกายอย่างนั้นหรือ?” ขณะที่พูดอยู่นั้น เขาก็หยิบวิชากายสายฟ้าลงมาจากชั้นวาง พร้อมมองหน้าหลงเหยียน
“หาก้าก็เอาไปได้ ทว่าข้าขอพูดให้ชัดเจน กายสายฟ้าเล่มนี้เป็เหมือนสมบัติประจำร้านเรา เป็วิชาที่ฝึกยากยิ่ง จนถึงตอนนี้ข้ายังไม่เข้าใจรายละเอียดของการฝึกกายเลย เพราะมันเป็สมบัติของตระกูลข้าที่สืบทอดกันมา”
ขณะที่ชายหนุ่มพูดนั้น แววตาเขาก็เปลี่ยนไปเป็ตื่นเต้น เพราะตำราเล่มนี้เป็ดั่งชีวิตของเขา
ลูกน้องในร้านพูดขึ้น “ทั้งสองท่าน วิชาเล่มนี้เป็เหมือนความลับที่ผู้จัดการของเราใช้ทั้งชีวิตเพื่อค้นหาเส้นทางของมัน วิชาเล่มนี้สำคัญเท่าชีวิตของผู้จัดการเรา”
หลงเหยียนก็ตกตะลึงที่ได้ยินเช่นนั้น จึงรู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง “หืม? ของที่มีค่ามากเพียงนั้น พวกท่านกลับวางตั้งไว้ข้างนอก ไม่กลัวคนอื่นขอซื้อหรือชิงไปหรือ?”
ชายวัยกลางคนกดมือลงบนไหล่หลงเหยียนทันที
“ในถนนเส้นนี้ ข้าไม่เคยกลัวใครมาก่อน อีกทั้งสมบัติชิ้นนี้วางอยู่ตรงนี้ มีคนอยากฝึกมันมากเพียงใด ทว่าสุดท้ายก็ไม่สำเร็จ ความซับซ้อนของมัน จนถึงวันนี้ข้ายังควบคุมกระบวนท่าของมันไม่ได้เลย”
“ความหมายนั้นก็คือ วิชานี้ฝึกยากยิ่ง”
ชายผู้จัดการร้านพยักหน้าแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจองหอง “จะพูดอย่างนั้นก็ได้ วิชากายสายฟ้าเล่มนี้เป็ของที่บรรพบุรุษข้าชิงมาจากดินแดนอันสูงส่ง ถูกสืบทอดมาจนถึงวันนี้ เป็วรยุทธ์ฝึกกายที่ลึกลับอย่างยิ่ง หากจะเรียกมันว่าวรยุทธ์ สู้บอกว่าเป็การบรรลุพลัง์จะดีกว่า”
“พลัง์ หมายความว่าอย่างไร?” หลงเหยียนสนใจขึ้นมาทันที ทว่าเมื่อเห็นสายตาที่ตื้นตันของผู้จัดการร้าน คล้ายมันเป็ขีดจำกัดของวิชาที่ไม่อาจฝึกให้สูงขึ้นได้ ทั้งยังมีหลายอย่างที่ยังไม่ชัดเจน ถึงได้ยอมนำออกมาให้ทุกคนได้เห็น
เขาพูดต่อ “กายสายฟ้าเป็วิชาฝึกกายที่ไม่เลวเลย นอกจากช่วยหลอมร่างกายแล้ว มันยังเป็เหมือนวิชาที่หลอมมาจากพลัง์ เป็นักรบสายฟ้า”
“นับั้แ่เริ่มฝึกวิชากายสายฟ้า จนกระทั่งเขากลายเป็นักรบสายฟ้า พลัง์ที่เขาบรรลุเกิดจากการอ่านตำราเล่มนี้”
“ผสานพลังสายฟ้า ฝึกร่างกายจนถึงระดับหลอมกาย กลายเป็วาบผ่านสายฟ้า เป็การโจมตีธาตุไฟ”
หลงเหยียนส่ายหน้า เขายังไม่เข้าใจ “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพลัง์หรือ การผสานและทำตามตำรา มันต่างจากการฝึกทั่วไปตรงไหน!”
ผู้จัดการร้านหยิบตำราขึ้นมาด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็เปิดหนังสือออก มันคือหนังสือไร้ตัวหนังสือ
แววตาเขาเปลี่ยนเป็เคร่งขรึม “การผสานที่พูดถึงคือการรับพลังสายฟ้าจาก์ เข้าใจหรือไม่? รับพลังสายฟ้าจาก์มากเท่าไร การฝึกร่างกายก็จะแกร่งขึ้นเท่านั้น จนถึงสุดท้าย ผู้ฝึกจะกลายเป็นักรบสายฟ้าท่านหนึ่ง อย่างน้อยใน่ต่อสู้ เขาจะได้รับพลังสายฟ้าจาก์สิบครั้ง”
หลงเหยียนพอเข้าใจแล้ว บนหนังสือเล่มนี้ต้องมีอะไรบางอย่างควบคุมอยู่ เขายอมขายวิชาเล่มนี้ ด้วยหยกิญญาห้าร้อยชิ้น ทำให้หลงเหยียนเสียดายเหลือเกิน
ทว่าเมื่อนึกถึงการเป็นักรบสายฟ้าแล้ว หลงเหยียนก็เกิดความตะลึงไม่น้อย เมื่อก่อนเขาฝึกวิชาหมัดมายาแปดทิศ พลังของสายฟ้าทำให้หลงเหยียนรู้ว่าอะไรคือความน่ากลัวของพลังนั้น
รับพลังสายฟ้าจาก์ ทั้งยังได้ตั้งสิบครั้งในระหว่างการต่อสู้เท่านั้น หลงเหยียนอึ้งงันจนเหมือนแทบหายใจไม่ออก
“เป็อย่างไรล่ะพ่อหนุ่ม สนใจวิชาฝึกกายใช่หรือไม่ ข้าขอเตือน เ้ารู้หรือไม่ว่าการรับพลังสายฟ้ามันเป็อย่างไร? นั่นคือการเอาชีวิตมาเดิมพัน ข้ามีชีวิตมาเจ็ดสิบปี จนถึงตอนนี้ ข้าเพิ่งได้รับสายฟ้าที่เจ็ดเท่านั้น นับไม่ได้ว่าเป็กายสายฟ้าเลยด้วยซ้ำ ส่วนการผสานพลังสายฟ้านั้นจำเป็ต้องมีมากกว่าสิบสายฟ้าขึ้นไป จึงจะนับว่าเป็นักรบสายฟ้า”
การรับพลังสายฟ้าจาก์ไม่ใช่เื่เล่นๆ เลย อย่างน้อยตอนนี้หลงเหยียนก็ยังไม่มีความสามารถนั้น ไม่กล้าต่อต้าน์ เขากำลังลังเลว่าจะเก็บวิชาเล่มนี้ไว้ดีหรือไม่
สิงโตน้อยที่อยู่ข้างๆ กลับพูดขึ้น “พี่เหยียน ของดีถึงเพียงนี้ รีบเก็บไว้เถิด ผู้จัดการร้านบอกกับท่านชัดเจนมากแล้ว หากพวกเราฝึกไม่สำเร็จก็ไม่เป็ไร ลองดูก่อนก็ได้ มากสุดก็แค่ส่งกลับมาคืนเท่านั้น”
แล้วผู้จัดการร้านก็พูดขึ้นต่อ “หากพวกเ้าอยากได้จริงๆ ก็เอาไปเลย เหมือนที่น้องชายคนนี้พูด หากฝึกไม่สำเร็จก็สามารถเอากลับมาคืนได้ ข้าแค่หวังว่ากายสายฟ้าเล่มนี้จะไม่ถูกลืมไปจากยุทธภพเท่านั้นเอง”
ดูเหมือนการที่เถ้าแก่เปิดร้านแห่งนี้ขึ้นก็เพื่อผลักดันวิชากายสายฟ้าเล่มนี้ ผู้ที่มีความสามารถ คล้ายอยู่รอบๆ ร้านแห่งนี้ กลายเป็เื่ที่ทุกคนต่างรู้กันดี
“สิงโตน้อย เ้าบ้าไปแล้วหรือ รับสายฟ้าจาก์ หากจะทำแบบนั้นได้ต้องมีร่างกายที่เหนืุ์ ถึงแม้ก่อนหน้านี้ข้าเคยฝึกวิชากายสุริยะมาก่อน ทว่านั่นก็เป็เพียงส่วนหนึ่งของการฝึกพลัง์ ดูดพลังหยางจากแสงอาทิตย์เท่านั้น ต่างจากวิชาเล่มนี้อย่างสิ้นเชิง รับการโจมตีจากสายฟ้า อาจทำให้ข้าตายได้เลย นี่มันเสี่ยงมากเกินไปจริงๆ”
สิงโตน้อยจับแขนหลงเหยียน “วางใจเถิด ไม่เป็ไรหรอก เชื่อข้าสิ รีบเก็บตำรานั่นเอาไว้ หากพลาดไป เราคงไม่เจอร้านแบบนี้แล้ว”
ในเมื่อสิงโตพูดแบบนั้น หรือว่าเขาอาจรู้จักวิชาเล่มนี้? ถึงอย่างไรสิงโตน้อยก็มาจากสถานที่ใหญ่โต มีประสบการณ์มากมาย ในเมื่อเขาพูดขนาดนี้แล้ว หลงเหยียนก็ตัดสินใจหยิบหยกิญญาห้าร้อยชิ้นออกมาวางไว้ตรงหน้าผู้จัดการร้าน
“กายสายฟ้าเล่มนี้ ข้าขอซื้อ!”
“ผ่าง!”
หยกิญญาจำนวนห้าร้อยชิ้นวางไว้ตรงหน้า ผู้จัดการและลูกน้องในร้านต่างตกตะลึง เขาดูไม่ออกจริงๆ ว่าเ้าหนุ่มตรงหน้าจะร่ำรวยถึงเพียงนี้
“วางใจเถิด หากมีสิ่งใดไม่เข้าใจ ข้าจะกลับมาถามท่านอีก อีกอย่าง หากข้าฝึกวิชานี้ไม่สำเร็จ หรือรับพลังสายฟ้าไม่ได้ ข้าจะส่งตำราเล่มนี้กลับมาให้ท่าน”
ผู้จัดการร้านพยักหน้า “ไปเถิด ข้าจำคำเ้าได้ดี ข้าจำคำสัญญาได้ดี”
หลังจากหลงเหยียนและสิงโตน้อยจากไปแล้ว ชายวัยกลางคนส่ายหน้า “บนตัวของชายหนุ่มคนนี้มีรังสีที่พิเศษบางอย่าง ดูเหมือนอยู่ในตระกูลอู่ตี้ก็คงเป็อัจฉริยะเช่นกัน อย่างไรก็ตาม มีหรือที่วิชากายสายฟ้าจะฝึกง่ายปานนั้น?”
“แหะๆ! อีกไม่นานพวกเขาก็คงส่งกลับมาแล้ว หยกิญญาห้าร้อยชิ้นซื้อวิชาเล่มนี้ไม่ได้หรอก…” หลังจากครุ่นคิดดูแล้ว ลูกน้องในร้านก็ไม่ได้รู้สึกกังวล
เมื่อก่อนมีผู้ฝึกยุทธ์มากมายที่ฝึกวิชา อย่างไรก็ไม่สำเร็จ ชายหนุ่มคนก่อนที่มามีพร์ไม่เลว ทว่ารับพลังสายฟ้าได้เพียงห้าระลอกเท่านั้นก็เสียชีวิตแล้ว
และแน่นอนว่าผู้จัดการร้านต้องทิ้งบางอย่างที่พิเศษไว้บนตำราแล้ว เขาใช้วิธีบางอย่างในการตามหาตำแหน่งที่ผู้ฝึกยุทธ์เ่าั้เสียชีวิต ไม่ปล่อยให้ตำราเล่มนี้สูญหายไป
ไม่นานจันทราก็มาเยือน หลงเหยียนหาโรงสุราริมทางที่ไม่ได้ดูใหญ่โตมากเท่าไร นี่เป็ครั้งแรกที่เขานั่งดื่มสุรากับสิงโตน้อยที่แปลงกายเป็คน
ทั้งสองพูดคุยกันถูกคอ แม้วันนี้จะใช้หยกิญญาไปมากมาย อย่างไรเสียก็ได้ตำราฝึกกายระดับสูงกับหญ้าวิเศษมาเช่นกัน นับว่าไม่ขาดทุนมาก หญ้าวิเศษที่ได้มานั้นสามารถให้สิงโตน้อยหลอมกลายเป็ผนึกิญญา ช่วยในการเลื่อนระดับพลังของมันและยืดเวลาการแปลงกายให้เขาได้นานขึ้น
ที่เดินผ่านไปผ่านมาหันมามองพวกเขาเป็พักๆ เพราะพวกเขาััได้ถึงกลิ่นอายอสูรบนตัวสิงโตน้อยที่รุนแรงอย่างยิ่ง
“คิดว่าเ้าหมอนั่นคงเป็ผู้ฝึกยุทธ์อสูร ทว่าเป็ระดับสูงมากกระมัง”
ผู้ฝึกยุทธ์ที่อยู่รอบข้างต่างก็วิพากษ์วิจารณ์กันสนุกปาก หากพวกเขารู้ว่าความจริงแล้วคนที่นั่งอยู่ตรงนี้เป็สัตว์เทพ คงต้องตกตะลึงมากแน่
--------------------
