“ข้าไม่เป็นไร” ตู้ซิวจู๋ส่ายมือ เขาเก็บกล่องผ้าแพรพลางลูบลูกประคำบนข้อมือไปมา ภายในใจขื่นขม        ลำคอมีกลิ่นคาวโลหิต เขากลืนกลับลงไป        หลินหวั่นชิวยืนอยู่กลางสายลม มองรถม้าเคลื่อนตัวจากไป        เมื่อห้าวันก่อน หรือก็คือวันที่นางไปส่งเจีย...