หลังจากเจมส์ขยับสะโพกได้เพียงอึดใจสั้นๆ ความร้อนก็แล่นพล่านวูบวาบอยู่ข้างใน

        “โอ้ว… นวลจ๋า เสียวอะไรอย่างนี้”

    เจมส์ห่อปากเป็๲รูปตัวโอ

    “อ๊ะ... ผมไม่ไหวแล้ว อ๊าคคคค... ”

    เจมส์หน้าบูดหน้าเบ้

    “เดี๋ยวค่ะ... ”

    นวลรู้ว่าเขาจะหลั่ง หล่อนรีบผ่อนอารมณ์ของชายหนุ่มด้วยการใช้มือยันท้องให้เขาขยับ รีบถอนแท่งเนื้อน้อยๆ ออกมา

    “ทำให้นวลข้างหลังนะคะ”

    นวลชอบท่าด็อกกี้สไตล์ หล่อนรีบขยับมาคุกเข่าโก้งโค้งรอ สองมือเกาะพนักหัวเตียงเอาไว้แน่น แอ่นก้นให้ร่องสวาทอวบอูมปลิ้นออกมาจากพุ่มขนสีดำ ร่องงามทะลักเป็๲พูออกมาจากซอกขาทางด้านหลัง

    “กระแทกให้นวลนะคะ... ได้โปรด”

    หญิงสาวร้องบอกขณะหันหน้าเข้าหาผนัง แต่แอ่นบั้นท้ายกลมกลึงอวบขาวออกมาให้เขา

    เพียะ...

    เจมส์เอามือฟาดก้นหล่อนจนแดง ตบขาทั้งสองข้างให้แยกขาออกจากกัน จากนั้นก็กดแผ่นหลังราบลงกับที่นอน สองเต้าอวบใหญ่เบียดนาบลงกับฟูก เต้านมคัพดับเบิ้ลดีใหญ่มากจนปลิ้นล้นออกจากข้างลำตัว มือใหญ่ของเจมส์สอดเต้าใต้เอวหล่อน รั้งสะโพกให้โด่งจนได้ระดับที่จะสอดใส่ จ่อส่วนปลายเข้ากับกุหลาบงาม ทว่าในจังหวะที่เขาดันเข้าใส่ ความฝืดคับและแรงเสียดสีก็ทำให้เจมส์กลั้นไม่ไหว เขาหลั่งออกมาเสียก่อนที่จะให้ความสุขหล่อนอย่างที่แพรนวลกำลังพริ้มตาคาดหวังและรอคอย

    “อูย... ผมแตกแล้ว... ”

    ไม่บอกหล่อนก็รู้ เจมส์ถอนใจแรง ขยับออกมาทิ้งกายนอนหงายหมดสภาพข้างๆ แพรนวลที่ยังคว่ำหน้ากระดกก้นรอเก้อ... หวังว่าจะโดนจัดหนักจัดเต็ม... แต่เจมส์ก็ล่มปากอ่าวไปก่อน

        “ขอโทษนะครับ... รอให้แข็งเดี๋ยวผมทำให้อีกที”

    เจมส์รู้สึกผิด

    “พอแล้วค่ะ... แค่นี้นวลก็มีความสุขแล้ว”

     หล่อนแกล้งว่า ด้วยไม่อยากให้เจมส์สูญเสียความมั่นใจ ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งแรกที่หล่อนอารมณ์ค้าง… เจมส์เป็๲แบบนี้มาหลายครั้งจนหล่อนเริ่มชินชากับปัญหาของเขา

    ในเวลาต่อมา

    เสียงกรนสนั่น บอกให้รู้ว่าร่างสูงโปร่งที่นอนเหยียดยาวอยู่บนเตียงนั้นหลับไปแล้ว แต่คนที่ยังหลับไม่ลงก็คือแพรนวล หล่อนก้าวลงมาจากเตียง แอบเข้ามาขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ เพราะรู้ว่าจะต้องจัดการกับความรู้สึกที่เรียกว่า ‘อารมณ์ค้าง’ นั้นได้อย่างไร หล่อนรู้ว่าจะหลับไม่ได้... ถ้าไม่รีบจัดการกับอารมณ์คั่งค้างให้ลุล่วงลงไปเสียก่อน

    ในห้องน้ำ

    แพรนวลปลดเปลื้องชุดนอนบางๆ ออกจากเรือนร่างจนเนื้อตัวเปลือยเปล่าล่อนจ้อน มือเรียวโอบกอดลูบไล้เรือนร่างของตัวเองที่กำลังตกอยู่ในอาการสะบัดร้อนสะบัดหนาวคล้ายจะเป็๲ไข้ หากลึกลงไปในใจ…  แพรนวลเท่านั้นที่รู้ดีว่าอะไรเป็๲สาเหตุ

    หล่อนเปิดฝักบัว ปล่อยให้สายน้ำราดรดทรวงอกขาวผ่อง หลุบตาลงมองปลายถันสีเนื้อ ชี้งอนเป็๞ตุ่มไตแข็งตั้งในทันทีที่๱ั๣๵ั๱เข้ากับความเยียบเย็นของสายน้ำ

    “อ่า... ”