เมื่อเย่เฟิงฟื้นคืนสติ ผลจากการใช้จุดวาร์ปแทบไม่ต่างจากครั้งก่อน เพียงแต่นี่เป็ครั้งที่สอง ทำให้ร่างกายเตรียมพร้อมและเกิดความเคยชินจึงสามารถฟื้นคืนสภาพปกติได้รวดเร็ว
ก่อนลืมตาขึ้นมา เขาใช้จิตหยั่งรู้สำรวจมองอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวว่าราชันหั่วยวินเยาจะแอบโจมตีจากด้านข้าง แต่กลับพบว่าสถานการณ์ต่างจากที่คาดการณ์ไว้อย่างสิ้นเชิง
เ้าหน้าที่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติค้นพบที่นี่แล้ว!
เื่นี้ทำให้เขาตื่นตระหนก รีบลืมตาในฉับพลัน จึงเห็นว่าชายชุดกาวน์สีขาวสองคนกำลังถือเครื่องมือทางวิทยาศาสตร์ไว้ในมือ ทั้งสองต่างจ้องเย่เฟิงอย่างตกตะลึง
จากป้ายชื่อตรงหน้าอกของพวกเขา เย่เฟิงจึงรู้ว่าทั้งสองคนเป็ผู้เชี่ยวชาญในองค์กรวิทยาศาสตร์ของจีน พวกเขาเป็นักวิจัยที่ยอดเยี่ยมของประเทศและได้รับการอนุมัติเป็พิเศษให้มาทำการวิจัยที่นี่
‘แย่ล่ะสิ จะปล่อยให้พวกเขาวิจัยเื่นี้ไม่ได้!’
เย่เฟิงใทันทีที่รับรู้สถานการณ์ตรงหน้า แย่แล้ว หากจุดวาร์ปตกอยู่ในมือของเ้าหน้าที่ ต่อไปเขาจะทำเช่นไรเล่า? เขายังต้องพึ่งพามันเพื่อตามหาซูเฟยหยิ่ง เมื่อคิดวิธีไม่ออก เย่เฟิงจึงโบกมือใช้ทักษะสะกดจิต!
แม้ชายหนุ่มจะไม่้าใช้มันกับนักวิจัยทั้งสองคน แต่ตอนนี้เขาไม่มีทางเลือกอื่น เขาไม่้าถูกสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติจับตัวไปทำการวิจัย
เมื่อถูกสะกดจิต นักวิจัยทั้งสองคนก็ตกอยู่ในสภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น เย่เฟิงลบความความทรงจำบางส่วนเกี่ยวกับตัวเขาที่ถูกจุดวาร์ปส่งมาที่นี่ เขาหวังว่าการกระทำเพียงเล็กน้อยนี้จะไม่ส่งผลกระทบให้ไอคิวของพวกเขาลดต่ำลง ไม่อย่างนั้นเย่เฟิงคงรู้สึกผิดที่ต้องรู้ว่าตนทำลายนักวิจัยชั้นนำของประเทศ ผู้เป็ทรัพยากรที่มีคุณค่าของชาติ
แน่นอนว่าเย่เฟิงเพียงลบความทรงจำของอีกฝ่ายใน่สองวินาทีก่อนหน้า ไม่ได้ลบความทรงจำออกไปทั้งหมด น่าจะส่งผลกระทบต่อสมองของอีกฝ่ายค่อนข้างน้อย
ฉับพลันนั้น ชายหนุ่มขยายขอบเขตจิตหยั่งรู้ออกไปสำรวจนอกห้อง พบเ้าหน้าที่ของสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติเจ็ดถึงแปดนายเดินตรวจตรามาทางนี้พร้อมอาวุธครบมือ ทำให้เขารู้ว่าตัวเองกำลังตกอยู่ในสถานการณ์คับขันแล้ว ตอนนี้ทางที่ดีที่สุดคือการเก็บจุดวาร์ปเข้าในแหวนมิติ แต่ปัญหาคือพื้นที่ในแหวนมิติมีไม่เพียงพอ!
เขาเหลือบมองแหวนทั้งสองวงในมือ แหวนกระบี่ัโบราณและแหวนมิติสีเงิน จุดวาร์ปอันก่อนหน้าที่พังไป ถูกเขาเก็บไว้ในแหวนมิติ ทว่าจุดวาร์ปในตอนนั้นมีขนาดเล็ก ส่วนจุดวาร์ปอันนี้สามารถเคลื่อนย้ายสสารข้ามโลกได้ ทำให้มีขนาดใหญ่กว่ามาก เส้นผ่าศูนย์กลางเกือบยี่สิบเมตร พื้นที่ในแหวนมิติไม่เพียงพอให้ยัดมันเข้าไปได้ อีกทั้งมันยังไม่สามารถแยกส่วนได้
ขณะที่เย่เฟิงกังวลเื่นี้ ฉับพลันแหวนกระบี่ัโบราณก็แผ่ความร้อนออกมา ทำให้เขาต้องหันไปสนใจมันแทน ทว่าเมื่อก้มมองก็เห็นว่าบนแหวนกระบี่ัโบราณมีัตัวยาวขนาดย่อส่วนร่างโปร่งแสงปรากฏออกมา ัตัวนั้นอ้าปากกว้างกลืนกินแหวนมิติสีเงินลงท้องไป
“นี่มันอะไรกัน?”
เย่เฟิงตกตะลึง แหวนมิติของซูเฟยหยิ่งถูกกลืนเข้าไปแล้ว? นี่มันเป็เื่ที่ไม่น่าเป็ไปได้!
สิ่งของในแหวนมิติ ทั้งเม็ดยา กระบี่ และของอย่างอื่น มูลค่ารวมแล้วมากกว่าหนึ่งพันล้าน ทว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ทำให้เย่เฟิงปวดใจได้เท่ากับแหวนมิติที่ถูกกลืนหายไป มันเป็สมบัติของซูเฟยหยิ่ง ในโลกเทวะถือเป็สิ่งที่มีค่ามาก คาดไม่ถึงว่ามันจะถูกแหวนกระบี่ัโบราณกลืนไปแล้วงั้นหรือ?
ทว่าไม่นานชายหนุ่มก็พบว่าเื่ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด หลังจากแหวนมิติถูกกลืนกินลงไปก็ปรากฏแหวนสีเงินอีกวง รูปลักษณ์เหมือนกับแหวนมิติที่ถูกกลืนไปเมื่อครู่ จากนั้นัตัวที่กลืนแหวนก็เลื้อยวนรอบนิ้วของเย่เฟิง ก่อนกลับเข้าไปในแหวนกระบี่ัโบราณดังเดิม
“อะไรกัน?”
ฉับพลันนั้นเย่เฟิงก็สามารถเข้าใจในทันที เขารับรู้ได้ว่าภายในแหวนกระบี่ัโบราณเองก็มีพื้นที่เก็บของเช่นเดียวกับแหวนมิติ ทั้งยังมีพื้นที่ใหญ่กว่าแหวนมิติถึงสิบเท่า ส่วนสิ่งของในแหวนมิติถูกย้ายมาเก็บในแหวนกระบี่ัโบราณ
สิ่งนี้ทำให้เย่เฟิงยินดีมาก เขาไม่คาดคิดว่าแหวนกระบี่ัโบราณจะมีคุณสมบัติมากมายถึงเพียงนี้ แม้แหวนมิติจะหายไป แต่ปัญหาที่เขากำลังประสบก็ได้รับการแก้ไขแล้ว
ชายหนุ่มไม่ลังเลอีกต่อไป เร่งโคจรพลังชี่เพื่อเปิดพื้นที่จัดเก็บของแหวนกระบี่ัโบราณ จากนั้นนำจุดวาร์ปโบราณขนาดใหญ่เก็บในพื้นที่จัดเก็บของแหวน รวมถึงเศษดินทรายที่โผล่มาพร้อมกับเขาด้วย
ตอนนี้พื้นที่ในแหวนกระบี่ัโบราณมีขนาดความกว้างความยาวและความสูงห้าสิบตารางเมตร เมื่อยัดจุดวาร์เข้าไปก็ยังมีพื้นที่เหลืออีกมาก เย่เฟิงจึงไม่กังวลว่าพื้นที่จัดเก็บจะไม่เพียงพอ พื้นที่ในแหวนสามารถใส่คฤหาสน์เข้าไปได้ทั้งหลังเลยทีเดียว!
น่าเสียดายที่ไม่สามารถนำสิ่งมีชีวิตเข้าไปเก็บได้ เป็เพราะบุคคลที่สร้างมันขึ้นมาสร้างกลไกไว้เพื่อไม่ให้นำสิ่งมีชีวิตเข้าไปได้ เย่เฟิงเองก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวแหวนถึงมีกลไกเช่นนี้ เขารู้เพียงว่าหากนำสิ่งมีชีวิตเข้าไป สิ่งมีชีวิตนั้นจะตายทันที ส่วนเหตุผลที่ลึกซึ้งกว่านั้นเขาเองก็ไม่รู้
เย่เฟิงไม่มีเวลาไตร่ตรองมากนัก เมื่อครู่เขาเพิ่งทำให้เกิดเสียงดัง สร้างความใแก่เ้าหน้าที่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติที่อยู่ด้านนอก
“เตรียมรับมือ มีคนบุกรุก!”
เสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เมื่อเ้าหน้าที่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติเข้ามาก็พบว่านักวิจัยสองคนกำลังนอนสลบอยู่ ขณะเดียวกันก็พบว่าจุดวาร์ปขนาดใหญ่ในห้องหายไปแล้ว!
เื่นี้ทำให้ทุกคนใ พวกเขากวาดตามองไปทั่วห้อง ทว่าแมลงวันสักตัวก็ไม่มี
เวลานั้นเย่เฟิงใช้ทักษะล่องหนเพื่อหลบซ่อน เมื่อสบโอกาสก็หนีออกจากตำหนักศิลาในทันที
ขณะวิ่งออกไปได้ครึ่งทาง จิตหยั่งรู้ของเขาก็ตรวจพบผู้ฝึกิญญาที่ล่องลอยอยู่กลางอากาศ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสั่นสะท้านในใจ นั่นไม่ใช่จ้าวอี้เปยหรอกหรือ? ดูเหมือนจ้าวอี้เปยจะไม่ได้เป็อะไร แม้เย่เฟิงจะล่องหนอยู่ ทว่าจ้าวอี้เปยก็สามารถรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายของเย่เฟิง
“ลูกพี่เย่?”
จ้าวอี้เปยใ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกยินดีอย่างมาก
“ฉันเอง”
เย่เฟิงยังไม่ปรากฏตัวเพราะเ้าหน้าที่สำนักงานความมั่นคงแห่งชาติเดินผ่านไปมาอยู่ตลอด เมื่อเขาเห็นจ้าวอี้เปยลอยอยู่กลางอากาศก็เอ่ยถามทันที “สถานการณ์ที่นี่เป็ยังไงบ้าง ตอนนี้ราชันหั่วยวินเยาอยู่ที่ไหน?”
“เสี่ยวเฉินกำลังจับตาดูเขาอยู่ห่างๆ ครับ ความแข็งแกร่งของเขาในตอนนี้ไม่สามารถตรวจพบพวกเราได้แน่ครับ” จ้าวอี้เปยกล่าวอย่างยินดี “พี่เย่กลับมาก็ดีแล้ว ไม่อย่างนั้นผมเกรงว่าอาจเกิดเื่ได้”
“เกิดอะไรขึ้น?” เย่เฟิงถาม
“ราชันหั่วยวินเยาแปลงเป็ลูกพี่ ตอนนี้เขากลับเยี่ยนจิงแล้วอาศัยความสัมพันธ์ระหว่างพี่กับสำนักงานความมั่นคงแห่งชาติ ให้ทางนั้นช่วยฟื้นฟูอาการาเ็”
จากสีหน้ายินดีที่เจอเย่เฟิงแปรเปลี่ยนเป็เคร่งขรึม
“แปลงเป็ฉัน?”
ใจเย่เฟิงสั่นสะท้าน เื่นี้ไม่ดีแน่ ยังดีที่เขากลับมาเร็ว ไม่อย่างนั้นอาจเกิดเื่ใหญ่ขึ้นมาจริงๆ
