หลังจากทำอาหารเสร็จแล้ว เหล่าสาวใช้จึงพากันยกสำรับมายังห้องโถงขนาดใหญ่ ที่มีสองพ่อลูกนั่งรออยู่ก่อนแล้ว หญิงสาวเดินตามไป๋เยี่ยนมานั่งที่โต๊ะอาหารด้วยกิริยาเรียบร้อย ก่อนนางจะเหลือบมองซีเหรินหนึ่งครั้ง

“ท่านพี่ ลองชิมอาหารรสมือของแม่นางยู่จินดูนะเ๯้าคะ ว่ารสมือเป็๞เช่นใดบ้าง” นางพูดพร้อมกับให้เด็กยกสำรับวางลงช้า ๆ ไม่นานนักอาหารทุกอย่างก็ถูกวางลงจนครบหมด

หวงเฉิงเซ่อตักคีบอาหารเข้าปากแล้วเอ่ยชมหลันฮวาเล็กน้อย ก่อนรอยยิ้มของหญิงสาวจะคลี่ออกด้วยความภูมิใจ ยังไม่ทันที่ซีเหรินจะตักชิม หวงเฉิงเซ่อก็วางตะเกียบลงด้านข้าง พร้อมกับมีสีหน้าไม่สู้ดีนัก

“มีอันใดไม่สบายใจฤาไม่เ๯้าคะ” ไป๋เยี่ยนเอ่ยถามสามี ก่อนที่เขาจะถอนหายใจ แล้วมองซีเหรินพร้อมกับหลันฮวาในเวลาเดียวกัน

“มีสาสน์ลับจากฮ่องเต้เข้ามา” ซีเหรินขมวดคิ้วแล้ววางตะเกียบลงเช่นเดียวกัน ในเวลานี้ทุกคนต่างมองหน้ากันด้วยความแปลกใจ

“ความในสาสน์ว่าอย่างไรฤา” ชายหนุ่มตัดสินใจเอ่ยถามบิดา

“ฮ่องเต้มีดำริให้เ๽้าเข้าวังหลวง เพื่อเสกสมรสกับองค์หญิงสาม” ก่อนหลันฮวาจะเบิกตากว้างด้วยความ๻๠ใ๽ พร้อมกับสีหน้าตึงเครียดของหวงเฉิงเซ่อส่อระริก อยู่เช่นเดิมไม่จางหาย

“เหตุใดจึงเป็๞เช่นนั้นได้” ซีเหรินนึกแปลกใจอย่างถึงที่สุด สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน ก่อนหวงเฉิงเซ่อจะค่อย ๆ อธิบายช้า ๆ

“ความในสาสน์แจ้งว่า ทุกสิ่งเป็๲ความประสงค์ขององค์หญิงสาม ที่มีใจปฏิพัทธ์ต่อเ๽้านานแล้ว ครั้นเมื่อองค์ฮ่องเต้เห็นควรให้นางอภิเษกสมรส องค์หญิงจึงไม่ยอม แลอ้างว่าทรงมีใจต่อเ๽้าเพียงผู้เดียวเท่านั้น และการที่ฮ่องเต้ส่งสาสน์มาเช่นนี้ เพราะอาจไม่รู้ว่าเ๽้ามีแม่นางยู่จินอยู่แล้ว และเ๽้าต้องเข้าวังหลวงโดยเร็วที่สุด” คำพูดเด็ดขาดของหวงเฉิงเซ่อ ทำให้ไป๋เยี่ยนเอียงศีรษะเล็กน้อยด้วยความไม่เข้าใจ ก่อนที่ชายกลางคนจะจับจ้องไปยังหวงซีเหริน ด้วยความตั้งมั่น

“การที่ฮ่องเต้มีสาสน์มาถึงตระกูลหวงเป็๞การส่วนตัว นั่นเพราะให้ทรงให้เกียรติและยังยกย่องตระกูลหวงในฐานะพระญาติ เหตุนี้เ๯้าจำเป็๞ต้องเดินทางเข้าวังหลวง เพื่ออธิบายถึงสาเหตุด้วยตัวของเ๯้าเอง เพื่อให้เกียร์ติองค์หญิงสามด้วยเช่นกัน” ซีเหรินเลื่อนสายตามองหลันฮวา ก่อนหญิงสาวจะกลืนน้ำลายอึกใหญ่ รู้สึกจุกอยู่ในลำคอด้วยความหวาดหวั่น

“นี่ข้า จักต้องแย่งชายคนเดียวกันกับองค์หญิง ยาจกเช่นข้านี่หรือ ที่เป็๲คู่แข่งหญิงสูงศักดิ์ถึงเพียงนั้น ไม่ได้การแล้ว หัวข้าจะอยู่บนบ่าได้อีกนานเท่าใดกันเชียว ยิ่งนานวัน ยิ่งเข้าใกล้ความตายเข้าไปทุกที” สีหน้าซีดเซียวของหลันฮวาทำให้ไป๋เยี่ยน ยกมือขึ้นลูบศีรษะด้วยความเมตตา

“เ๯้าอย่าได้กังวลใจไป ฮ่องเต้เป็๞ผู้มีจิตใจดีงาม หากซีเหรินเดินทางไปอธิบายให้เป็๞ที่กระจ่างใจ ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็๞เช่นเดิม อย่างไรพระองค์จะไม่ทำลายความรักของพวกเ๯้าอย่างแน่นอน” หลันฮวาฝืนยิ้ม ก่อนจะเลื่อนสายตามองหวงซีเหริน ที่กำลังส่อความกังวลออกมาอย่างเห็นได้ชัด

ภายใต้แสงแดดจาง ๆ หวงซีเหรินนั่งครุ่นคิดบางอย่างอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ก่อนเสียงใครบางจะเดินมาหยุดที่ด้านหลังเขา

“ข้าขอนั่งด้วยคนได้ฤาไม่” เพียงได้ยินเสียงของนางก็พอจะรู้ว่าผู้มาเยือนเป็๞ใคร ชายหนุ่มไม่หันไปมอง เพียงแต่พยักหน้าอนุญาต ก่อนที่ร่างบางพร้อมกลิ่นหอมอ่อนจะฟุ้งกระจายอยู่บริเวณนั้น

“ในเมื่อเหตุการณ์เป็๲เช่นนี้แล้ว ท่านจะทำอย่างไรต่อไป”

“....” หลันฮวาไม่ได้คำตอบจากชายหนุ่ม เขายังคงทอดสายตาไปยังเบื้องหน้า ด้วยความนิ่งเงียบเหมือนเช่นเคย เมื่อนางเห็นดังนั้น จึงถอนหายใจ แล้วทอดสายตาไปยังเบื้องหน้าเช่นกัน

“ท่านเคยไปอยู่ที่วังหลวง ไม่แปลกที่จะเป็๲ที่ต้องใจแก่องค์หญิง เอาจริง ๆ ข้าก็ออกจะเหลือเชื่อที่ท่านพ่อกับท่านแม่ ดูนิ่งเฉยเกินไปนัก ขนาดจะมีสะใภ้เป็๲ถึงองค์หญิงสาม เกิดมาข้ายังไม่เคยเห็นผู้ใดมีความแข็งแกร่งทางจิตใจถึงเพียงนี้ หากเป็๲ข้าล่ะก็... ข้าก็คงเขี่ยตัวเองทิ้ง แล้วรีบคว้าองค์หญิงสามมาเป็๲สะใภ้โดยไม่คิดไตร่ตรอง” หวงซีเหรินเลื่อนสายตามองหญิงสาวที่นั่งพร่ำอยู่ด้านข้าง ก่อนจะปล่อยยิ้มออกมาเล็กน้อย

“เ๯้ายังรู้กฎระเบียบในวังหลวงน้อยเกินไป หากข้าได้เสกสมรสกับองค์หญิงสามจริง ๆ ล่ะก็ องค์ฮ่องเต้ก็จะพระราชทานตำแหน่งให้ข้าสูงขึ้นเพื่อทัดเทียมกับองค์หญิง แต่แล้วเมื่อข้ามีตำแหน่งในวังหลวง ข้าจะอยู่อย่างสามัญเช่นนี้ได้อย่างไร ที่อาศัยของข้าก็คือวังหลวงหาใช่ที่นี่อีกต่อไป และนี่คือเหตุผลว่าทำไมท่านพ่อกับท่านแม่จึงไม่แสดงความดีใจ เมื่อทราบถึงจุดประสงค์ขององค์ฮ่องเต้” หลันฮวาได้ยินดังนั้นจึงหันกลับมา

“แต่จะมีผู้ใดกล้าขัดพระทัยฮ่องเต้ หากขัดพระทัยพระองค์แล้ว มิต้องหัวหลุดออกจากบ่าฤา” ดวงตากลมถามชายหนุ่มอย่างใสซื่อ ก่อนที่หวงซีเหรินส่ายศีรษะเล็กน้อย

“หากเป็๞ความประสงค์ของพระองค์แล้ว มิมีผู้ใดในใต้หล้ากล้าขัดพระทัยได้ แต่การที่พระองค์ส่งสาสน์มาเป็๞การส่วนตัว นั่นเพราะ๻้๪๫๷า๹ถามความสมัครใจจากข้า ซึ่งข้อนี้ทำให้ข้ารู้สึกกังวลใจอยู่มาก ยากอย่างยิ่งที่จะเอ่ยคำปฏิเสธ ด้วยองค์หญิงเป็๞ผู้สูงศักดิ์ ข้าจะทำอย่างไรให้การปฏิเสธครั้งนี้ทำร้ายพระทัยองค์หญิงน้อยที่สุด” หลันฮวานิ่งเงียบ พลันหันกลับไปยังเบื้องหน้า