“ชะตาสวาท”
ของมาลี
4
ผู้เขียน : อักษรสวาท
Aksornsawart
ออกแบบปก : k9 Graphic
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติ พ.ศ.2537
ไม่อนุญาตให้สแกนหนังสือหรือคัดลอกเนื้อหาส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากเ้าของหนังสือเท่านั้น
(เนื้อหาต่อจากความเดิมในเล่มที่ 3)
ช่างยอดผลักอกแห้งๆ ของบุญล้อมจนร่างผอมๆ กระเด็นไปกระแทกกับฝาผนัง
“คนไม่มีน้ำยาอย่างมึงไปนั่งตรงโน้นเลยไป๊... คอยแกว่งเปลไอ้แดง กล่อมลูกมึงไป เดี๋ยวกูกล่อมเมียมึงเอง... หรือจะเข้ามานั่งดูกูก็ไม่ว่า... ถ้ามึงทำใจได้”
ท่าทางของช่างยอดเหมือนเมา บุญล้อมได้กลิ่นเหล้าที่โชยออกมาจากลมหายใจของเขา
สุดท้ายบุญล้อมก็จำต้องยอมให้นายช่างเข้ามาในห้องแล้วรีบปิดประตู เพราะเกรงว่าเสียงดังเมื่อครู่อาจจะทำให้คนงานคนอื่นๆ ตื่นขึ้นมามองด้วยความสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นที่ห้องของมัน
บุญล้อมไม่มีทางเลือกมากนัก มันจึงเลือกที่จะเงียบเอาไว้ ถ้าขืนมีใครรู้เื่นี้นังมาลีเมียรักต้องตกเป็ขี้ปากชาวบ้านแน่ๆ
บุญล้อมจำต้องทรุดร่างลงนั่งกอดเข่า มือไกลเปลไอ้แดงผู้เป็ลูกชาย ใจแสนรวดร้าว ปล่อยให้ร่างสูงใหญ่กว่าร้อยแปดสิบเิเของช่างยอดยืนถอดเสื้อผ้าจนเนื้อตัวล่อนจ้อนเปลือยเปล่า ก้าวโทงๆ จนเห็นแก่นกายใหญ่ยาวเหวี่ยงไหวเข้าไปหานังมาลีที่หลับอยู่บนเตียงซึ่งมีเพียงตู้เสื้อผ้าเก่าๆ กั้นแบ่งเอาไว้ระหว่างเตียงนอนกับห้องที่บุญล้อมกำลังนั่งไกวเปลลูกทั้งน้ำตา
“อื๊อ... ว้าย พี่ยอดเข้ามาทำไม”
คนที่ถูกร่างกำยำบุกเข้ามากอดปล้ำร้องอุทานด้วยความใ แสงไฟที่สาดเข้ามาทางช่องหน้าต่างทำให้เห็นใบหน้าหื่นและร่างกำยำไปด้วยมัดกล้ามของนายช่างได้อย่างชัดเจนเต็มตา
“ว้าย... ไม่นะ... อื๊อ... อ๊อย... อูยยย... ซี้ดส์”
เสียงทัดทานและร้องห้ามของมาลีดังอยู่เพียงครู่สั้นๆ ก่อนจะเปลี่ยนเป็เสียงครางกระเส่าเมามัน เนื้อตัวอ่อนเปลี้ยด้วยความเสียวกระสันไปในที่สุด เมื่อโดนกอดโดนจูบเร่าร้อน และการที่หล่อนชอบนุ่งผ้าถุงกระโจมอกนอนจนติดเป็นิสัย ทำให้ช่างยอดกระชากหลุดรุ่ยออกจากเรือนร่างอวบอิ่มง่ายดาย
ครั้นพอเต้านมอวบใหญ่ของแม่ลูกอ่อนผุดผึงขึ้นมาอวดความงดงาม ช่างยอดก็กระซวกริมฝีปากเข้าดูดเลียเสียงดังจ๊วบๆ
“อูยยย... ”
