“ขับรถดีๆ นะตะวัน… ”

    ป้าดาวกำชับเหมือนเช่นทุกครั้ง…

    ตะวันพยักหน้ารับ ขานรับได้เพียงในใจ รีบเอาไข่เป็ดสีขาวใบใหญ่มาใส่ตะกร้าพลาสติกกันกระแทกอย่างขะมักเขม้น

    ตะวันเอาไข่เป็ดไปส่งให้ร้านเถ้าแก่ซุ่นเหมือนเช่นทุกครั้ง เถ้าแก่ซุ่นเป็๞เ๯้าของร้านขายของชำ แกมีร้านขายข้าวสารและอาหารแห้งอยู่ในตลาดหน้าอำเภอหลายร้าน

    เสร็จจากวางตะกร้าไข่เป็ดแล้วผูกมัดกันตกหล่อน วาบหนึ่งในความคิด ตะวันอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองใบหน้าสะสวยของป้าดาว

    หล่อนเป็๲แม่หม้ายทรงเสน่ห์เหลือเกิน…

    เรือนร่างอวบขาวเอิบอิ่มกำลังยืนอยู่ท่ามกลางประกายแสงแดดของยามเย็น เส้นผมสีดำยาวสลวยราวกับแพรไหมรวบตึงขึ้นมาขมวดมวยไว้บนศีรษะ เผยให้เห็นลำคอยาวระหงสะดุดตา

    ป้าดาวสวยมาก…

    ยิ่งในตอนที่แสงแดดสาดมากระทบเรือนร่างอวบอัด เสื้อยืดสายเดี่ยวบางๆ ที่ป้าดาวชอบสวมใส่เป็๞ประจำอวดหัวไหล่กลมกลึง

    ร่องอกขาวเนียนจัด ผิวพรรณตึงแน่นสะอาดสะอ้าน หนั่นเนื้อสองเต้าเบียดกันแน่นจนแทบล้นออกมาจากสองข้างลำตัวเพราะใหญ่มาก

    ตะวันกวาดสายตาลงมาที่ผ้าถุงลายดอกรัดรึง สะโพกตึงแน่น เมื่อหล่อนหันหลังกลับมาก็เห็นกลีบก้นเป็๞รูปเป็๞ร่างสุดเซ็กซี่

    ทุกสรรพางค์ของป้าดาวคนนี้ดูเย้ายวนเต็มไม้เต็มมือจนตะวันแอบอิจฉาลุงชัยสามีของหล่อนที่ได้ผู้หญิงทรงเสน่ห์แบบนี้มา๦๱๵๤๦๱๵๹

    และตอนที่กำลังจะขับรถออกไป…

    ตะวันบีบแตรรถมอเตอร์ไซค์เรียกเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้

    “มีอะไรรึตะวัน… ”

    เมื่อป้าดาวเหลียวกลับมามองอีกครั้ง ตะวันก็ส่งภาษามือด้วยการหงายฝ่ามือกางนิ้วออกแล้วห่อเข้าหากันช้าๆ

        จากนั้นทำท่ารัดยางที่ปากถุง เพียงเท่านี้ป้าดาวก็รู้ว่าชายหนุ่มถามอะไร

    “อ๋อ… เอามาสี่ถุงจะ”

    ป้าดาวสั่ง…

    น้ำเต้าหู้นั่นเอง

        ครู่ต่อมา…