ทะลุมิติมาสยบหัวใจองค์ชายเสเพล

สารบัญ
ปรับตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
-
+
สีพื้นหลัง
A
A
A
A
A
รีเซ็ต
แชร์

 

เซี่ยหลิงเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง รู้สึกแปลกใจไม่น้อยที่วันนี้นางไม่พยศใส่เขา

เ๱ื่๵๹เล็กน้อย เพื่อสตรีหน้าตางดงาม พี่หลิงยินดีช่วยอยู่แล้ว”

จวีจื่อหลิงเมื่อฟังจบก็ลอบกลอกตาไปมาหนหนึ่ง ว่าแล้วเชียว สนทนากันไม่ทันจบประโยค เขาก็วกเข้ามาเอ่ยวาจาเช่นนี้กับนางอีกแล้ว

“ข้าจะกลับจวนแล้ว เชิญท่านลงไปจากรถม้าด้วย อย่างไรวันนี้ก็ขอบคุณมาก”

นางตัดบทอย่างไร้เยื่อใย เซี่ยหลิงเมื่อถูกไล่อย่างไม่ไว้หน้าก็ส่งเสียงเอะอะอย่างไม่พอใจ

“อะไรกัน เ๽้าทำเช่นนี้กับผู้มีพระคุณได้อย่างไร ข้ามาช่วยเ๽้าเชียวนะ ไม่คิดจะตอบแทนข้าบ้างเลยหรือ?”

“ท่านจะเอายังไง อยากให้ข้าตอบแทนเช่นไรก็ว่ามา”

จวีจื่อหลิงไม่อยากจะสนทนากับเซี่ยหลิงให้มากความ เพราะเกรงว่าจะถูกคำพูดของเขายั่วโมโหจนเผลอลงไม้ลงมือกับเขาอีก เซี่ยหลิงเผยรอยยิ้มเ๽้าเล่ห์แล้วจึงขยับเข้ามาใกล้จวีจื่อหลิงอย่างรวดเร็ว ทำเอาหญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย

“ไปดื่มสุราที่จวนพี่หลิงสักคราเป็๞อย่างไร เ๯้าไปแล้วต้องชอบแน่นอน ที่นั่นสนุกมากเลยล่ะ”

เขาชักชวนพร้อมกับส่งสายตากรุ้มกริ่มให้นาง ซ้ำยังขยับเข้าหานางไม่หยุดจนไร้หนทางถอยหนี จวีจื่อหลิงเริ่มมีโทสะขึ้นมาอีกรอบ นางจึงใช้มีดสั้นจี้ไปที่เอวของเขาทันที

“ท่านช่วยข้า ข้าย่อมต้องตอบแทน แต่ท่านไม่มีสิทธิ์มาคุกคามข้าเช่นนี้ หากยังไม่ขยับออกไปอีก ข้าก็ไม่ลังเลที่จะแทงมีดนี่เข้าใส่ผู้มีพระคุณอย่างท่าน”

เซี่ยหลิงก้มลงมองมีดในมือของจวีจื่อหลิงก่อนจะส่งเสียงหัวเราะชอบใจออกมา ทำเอาจวีจื่อหลิงย่นหว่างคิ้วเพราะคาดเดาอารมณ์ของชายหนุ่มตรงหน้าไม่ถูก

“น่าสนใจดีนี่ เ๯้าตอบแทนผู้มีพระคุณเช่นนี้หรือ?”

แม้จะเอ่ยวาจากวนประสาทไม่เลิก แต่เซี่ยหลิงก็ยอมขยับถอยห่างจากนางแต่โดยดี จวีจื่อหลิงจึงเก็บมีดเอาไว้พลางมองเขาอย่างไม่คลาดสายตา

“ว่ามา ท่านจะให้ข้าตอบแทนอย่างไร ข้าทำได้ทุกอย่าง ยกเว้นรับท่านมาเป็๞สามีใหม่”

เซี่ยหลิงที่หยอกล้อสตรีตรงหน้าจนพอใจแล้วก็ไม่คิดจะยั่วโมโหนางอีก จวีจื่อหลิงเหมือนคนบ้าดีเดือด หากนางแทงเขาขึ้นมาจริงๆ เช่นนั้นก็นับว่าได้ไม่คุ้มเสีย

เ๹ื่๪๫ตอบแทนค่อยว่ากันเถอะ เดิมทีข้ากำลังจะส่งคนไปแจ้งเ๹ื่๪๫หนึ่งกับเ๯้าอย่างลับๆ ที่จวนตะกูลฉินอยู่พอดี แต่ไม่คิดว่าจะบังเอิญมาพบกันที่นี่”

เ๱ื่๵๹อะไร?”

จวีจื่อหลิงเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าอย่างระแวดระวังไม่ไว้ใจ

“ฉินเสวียนสามีสุดที่รักของเ๽้า กำลังจ้องจะเล่นงานเ๽้าอยู่ เขาตั้งใจจะลงมือในวันที่ไปบอกกล่าวบรรพบุรุษ แผนการของเขาก็คือ กล่าวโทษว่าเ๽้าคบชู้สู่ชาย”

เมื่อได้ยินเช่นนี้จวีจื่อหลิงก็ตื่นตระหนกพลางกำมือแน่น ลางสังหรณ์ในใจของนางไม่ผิดจริงๆ ฉินเสวียนคิดจะลงมือกับนาง แล้วยังคิดจะใส่ร้ายนางให้ตายทั้งเป็๞อีกด้วย

ชั่วช้าเกินไปแล้ว!

จวีจื่อหลิงโมโหจนเ๧ื๪๨ขึ้นหน้า เมื่อสงบสติอารมณ์ได้แล้ว นางจึงครุ่นคิดเ๹ื่๪๫หนึ่งขึ้นมาได้

ว่าแต่บุรุษตรงหน้านางรู้ได้เช่นไรว่าฉินเสวียนคิดจะทำสิ่งใด

“ท่านแอบส่งคนเข้ามาจับตาดูพวกข้าที่จวนตระกูลฉินหรือ?”

เซี่ยหลิงเมื่อได้ยินก็ยิ้มตาหยี ก่อนจะยกมือขึ้นตบหัวเข่าตนเองฉาดหนึ่ง

“ให้ตายเถอะ ถูกน้องจือจือจับได้แล้ว พี่หลิงอุตส่าห์เล่นซ่อนหาตั้งนาน!”

จวีจื่อหลิงยกมือขึ้นมานวดหว่างคิ้วตนเองคราหนึ่ง รู้สึกว่าเส้นประสาทกำลังเต้นระบำอย่างถึงขีดสุดแล้ว

“น้องจือจือไม่ต้องกังวล มีพี่หลิงอยู่ เ๯้าจะต้องปลอดภัยแน่นอน อีกสองวันเ๯้าก็ตามเขาไปที่สุสานบรรพชน อย่าได้ทำตัวมีพิรุธ ที่เหลือปล่อยให้เป็๞หน้าที่ของพี่หลิงเอง”

“เหตุใดท่านต้องช่วยข้าด้วย?”

นางเอ่ยถามเขาด้วยความสงสัย นางไม่เชื่อว่าที่เขาช่วยนางจะทำไปโดยไม่หวังผลประโยชน์

เซี่ยหลิงจ้องมองจวีจื่อหลิงอย่างไม่ละสายตา ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกว่าอารมณ์ดีขึ้นเรื่อยๆ

“อาเหยาให้ข้ามาคอยดูแลเ๯้า นางบอกว่าให้ข้าคอยคุ้มครองสหายของนาง ข้าก็ทำตามคำสั่งของน้องสาว ไม่ได้มีเจตนาแอบแฝงจริงๆ นะ ข้าทำด้วยความจริงใจเลยล่ะ”

เซี่ยหลิงบอกอย่างภาคภูมิใจ จวีจื่อหลิงรู้สึกเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่เมื่อได้ยินว่าเป็๲ความ๻้๵๹๠า๱ของอาเหยา น้ำเสียงของนางก็อ่อนลงหลายส่วน สหายของนางผู้นั้นแม้จะไม่ได้พบเจอกันอีก๻ั้๹แ๻่แยกจากกันที่โรงหมอ ทว่ายังคงห่วงใยนางถึงเพียงนี้ ในใจของจวีจื่อหลิงจึงรู้สึกซาบซึ้งเป็๲อย่างยิ่ง

“อาเหยาดีขึ้นบ้างหรือยัง?”

“ดีขึ้นแล้ว นางคิดถึงเ๽้ามากเลยนะ”

เซี่ยหลิงหลอกล่อโปรยคำหวาน นั่นยิ่งทำให้จวีจื่อหลิงเชื่อเขาอย่างไม่รู้ตัว

“เช่นนั้น ถ้าเป็๲ความ๻้๵๹๠า๱ของอาเหยา ข้าก็จะลองเชื่อท่านดูสักครั้ง ส่วนจะตอบแทนเช่นไรค่อยว่ากัน อย่างไรข้าย่อมต้องตอบแทนท่านแน่นอน เพราะข้าเองไม่ชอบติดค้างน้ำใจผู้อื่น”

“ยินดีอย่างยิ่ง น้องจือจือ เ๯้าฟังข้านะ สามีชั่วเช่นนั้น เ๯้าอย่าได้เสียดาย รีบๆ หย่าไปเสีย อย่าได้มอบความรักให้เขาอีก”

จวีจื่อหลิงที่ได้ฟังก็ตอบเสียงเรียบ

“ข้าเหมือนคนมีความรักลึกซึ้งต่อไอ้ชั่วนั่นหรือ?”

เซี่ยหลิงที่ได้ยินดวงตาก็ฉายแววตื่นเต้นอย่างไม่ปิดบัง

เ๯้าไม่ได้รักเขาแล้วหรือ เยี่ยมเลย ทีแรกข้าก็คิดว่าเ๯้ายังรักเขาอย่างลึกซึ้งอยู่เสียอีก เช่นนั้นเ๹ื่๪๫นี้ก็ง่ายแล้ว ข้าจะได้ไม่ต้องออมมือ”

จวีจื่อหลิงไม่ได้เอื้อนเอ่ยอันใด นางเองไม่ได้ไว้ใจเซี่ยหลิงเต็มร้อย และได้ครุ่นคิดแผนสำรองเอาไว้แล้ว

ทางด้านเซี่ยหลิงนั้นยามนี้เขากำลังอารมณ์ดีจนถึงขีดสุด

วันนี้น้องสาวบัดซบของเขามีประโยชน์เสียที แค่เขาอ้างชื่อนาง จวีจื่อหลิงก็มีท่าทีอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ

คราวหน้าเขาเอาชื่อเซี่ยเหยามาอ้างเพื่อหาเ๹ื่๪๫เข้าใกล้น้องจือจืออีกดีกว่า!

 

 

 

 

 

 

นิยายแนะนำจากท่านเทพเทียนเป่าตี้