บทที่ 537 ดาวใต้และเย่ซิน        บนยอดเขาหลิงซาน สายลมพัดแรง คมกริบราวดาบ เย็นเฉียบดุจกระบี่ เสียดสีเสียงหวีดหวิว ทำให้เมฆยามค่ำคืนลอยมารวมกันราวกับคลื่นมหาสมุทรที่ซัดสาดไปทุกทิศทาง ปกคลุมฟ้าดินนับพันโยชน์ ห่างไกลจากแม่น้ำและลำน้ำหลายพันลี้        แต...