้าเหนือขึ้นไปมีพื้นโต๊ะตัวใหญ่บังอยู่ แต่ต่ำลงมาถึงพื้นห้องที่สว่างไสว กลับเห็นได้ชัดเจน ราวกับมีใครฉายไฟฟอลโล่ลงมา
ใบหน้าแม่ปราณีปรากฏชัดเจนเต็มกรอบสี่เหลียมใต้โต๊ะนั้น เธอกำลังแล่บลิ้นเลียอะไรอย่างหนึ่งอย่างตั้งอกตั้งใจ ใบหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง...แต่สิ่งที่ทำให้ฉันใไม่ใช่สิ่งนี้...แต่กลับเป็สิ่งที่เธอกำหลวมๆ อยู่ในอุ้งมือและกำลังใช้ลิ้นเลียกวาดไปที่ส่วนปลายอย่างช้าๆ นั่นต่างหาก
ความงัวเงียง่วงงุนของฉันหายไปในฉับพลัน กลายเป็ความตื่นเต้นเร้าใจเข้ามาแทนที่
แม้จะยังไม่เคยได้ัั หรือได้เห็นของจริงอย่างใกล้ชิดมาก่อนก็ตาม ฉันก็รู้จักเ้าสิ่งนี้เป็อย่างดี มันคืออวัยวะเพศของผู้ชายโตเต็มวัยนั่นเอง
แม่ค่อยๆ วาดเรียวลิ้นสีชมพูชื้นฉ่ำ ไล้เลียไปบนส่วนหัวกลมมนอย่างช้าๆ และตั้งใจ ก่อนจะวกลงไปตามรอยหยักคอด ไม่ต่างอะไรกับเด็กน้อยกำลังเลียแท่งไอศครีม เพื่อลิ้มรสความหวานเย็นอย่างไร อย่างนั้น ทำเอาฉันเผลอกลืนน้ำลายตามไปหลายอึก...อยากรู้จังรสชาติจะเป็อย่างไรหนอ
ริมฝีปากอวบอิ่มของแม่ขยับจูบไซร้ ขึ้นลง ไปมา ตามความยาวของแท่งเนื้อในมืออย่างหลงใหล ชั่วพริบตา เ้าสิ่งนั้นก็จมหายเข้าไปในเรียวปากอิ่มเกือบครึ่ง หน้าสวยพริ้มตาขยับศีรษะขึ้นลงเป็จังหวะช้าบ้างเร็วบ้าง บางครั้งก็ปรือตาแหงนหน้ามองขึ้นไป้า
ฉันตะลึงมองสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าอย่างตื่นเต้นความคิดที่จะคลานออกจากใต้โต๊ะหายไปทันที...ในสมองมีแต่ความคิดไม่เชื่อในสิ่งที่เห็น...ว้าว นี่ของจริงเหรอ...เขาทำกันแบบนี้จริงๆ เหรอ ฉันคิดว่า การที่ผู้หญิงดูดกินดุ้นเนื้อของผู้ชายจะมีแต่ในหนังโป๊ที่เคยแอบดูในโทรศัพท์ ของเพื่อนที่สถานเลี้ยงเด็กซะอีก...
“ซีด...อูยย ดีจังเลย น้องจ๋า เสียวมากเลย...อูยย” เสียงครางเหมือนคนได้รับความทรมานดังมาเป็ระยะๆ
ใช่เลยนี่เสียงพ่อใหม่ของฉันแน่นอน...
แต่ทำไมพ่อกับแม่ ไม่ไปเอากันในห้องนอนล่ะ เตียงก็กว้าง แถมนุ่มมาก แอร์ก็เย็นสบาย...ไม่ต้องกังวลว่าใครจะมาเห็นด้วย ตอนนั้นอธิบายยังไงฉันก็ไม่มีวันเข้าใจหรอก...แต่เมื่อเวลาที่ฉันมีประสบการณ์กับตัวเองถึงเข้าใจ...
แม้ความคิดจะไหลเลื่อนไปต่างๆ นาๆ แต่สองตากลับไม่ละไปจากภาพตรงหน้าเลย...
“อูยย...หยุดก่อน...มะไหวแล้ว...จะออกแล้ว...อูยย”
เสียงพ่อครางหนักขึ้น ฉับพลันยื่นแขนมาดึงตัวแม่ขึ้นไป จากนั้นฉันก็เห็นเพียงขาสองคู่เดินหายไปด้วยกัน ก่อนจะได้ยินเสียงของหนักๆ ตกลงบนสิ่งที่อ่อนนุ่ม จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงเอี้ยดๆ อ้าดๆ ของโซฟา เหมือนกับมีการขยับตัวไปๆ มาๆ ของคนที่นั่งบนนั้น
แต่เสียงที่ดังตามมาก็พอจะบอกได้ว่า พวกเขาคงไม่ได้นั่งกันแบบธรรมดาแน่ๆ
“บับ...บับ...”
“ซีดด...อูยย...อืมม...ดีจังเลยพี่จ๋า...โอ้วว...กระเด้าแรงๆ เลย...ใช่...ใช่...แบบนั้น...แบบนั้น ...โอว้ว...”
เสียงฝ่ายหญิงครางกระเส่า ผสมไปกับเสียงสั่นๆ ขาดหายเป็่ๆ เร่งเร้าให้ทำอะไรสักอย่าง...ขณะเดียวกันก็มีเสียงลมหายใจหนักๆ สั้นๆ เหมือนกับมีใครสักคนกำลังวิ่งออกกำลังกายอยู่ใกล้ๆ
“โอ้ยย...นีจ๋าพี่จะไม่ไหวแล้ว...จะออกแล้ว....”
“อย่าเพิ่ง...พี่อย่าเพิ่ง...หยุดก่อน...น้องยัง...ยังไม่...ไม่...”
เสียงสนทนาโต้ตอบสั่นๆ ที่ขาดเป็ห้วงๆ ดังขึ้นสลับกับเสียงหอบหายใจ สองเสียงที่มีน้ำหนักต่างกัน...ทำให้ฉันเริ่มงง พวกเขาคุยเื่อะไรกันน่ะ...ก็พวกเขากำลังเอากันอยู่ไม่ใช่เหรอ...
ฉันยังไม่ทันได้เข้าใจอะไร ก็ได้ยินเสียงแม่ร้องครางเสียงดัง...ร้องเรียกชื่อพ่อซ้ำๆ ไม่หยุด...จากนั้นก็ได้ยินเหมือนเสียงคนขยับตัวอย่างอย่างแรงๆ เร็วๆ 4-5 ครั้ง ก่อนทุกอย่างจะเงียบเสียงลง
จากนั้นก็มีเสียงเดินขึ้นบันไดไปก่อนไฟในห้องพักผ่อนจะดับลง...
...
คืนนั้นหลังกลับมาในห้องนอน ฉันนอนพลิกตัวไปมาสมองฉายภาพเดิมซ้ำๆ มีแต่ภาพของแม่ที่กำลังดูดเลียแท่งเอ็นในมือ ทุกอย่างดูแจ่มชัดเหมือนตอนที่ได้เห็นทุกประการ แล้วก็ตามมาด้วยเสียงขยับตัวและเสียงร้องครวญครางที่ในยินในห้องพักผ่อน
แล้วสติของฉันก็ดับวูบไปจนกระทั่ง...
“ก๊อก...ก๊อก...”
“นุชจ๋า...ลูกนุช แต่งตัวเสร็จหรือยังจ๊ะ เจ็ดโมงแล้ว ลงไปทานข้าวเถอะเดี๋ยวจะได้ไปโรงเรียนกัน” เสียงเคาะประตูตามมาด้วยเสียงเรียกที่ไพเราะอ่อนหวาน ของหญิงสาว ดังเข้ามา...แต่ในห้องกลับไม่มีเสียงใดๆ ตอบรับ...
คนด้านนอกเงียบไปสักครู่อย่างรอคำตอบ แต่เมื่อทุกอย่างยังนิ่งเงียบ...เสียงเคาะประตู และเสียงเรียก ก็ดังขึ้นอีก...แต่คราวนี้ดังขึ้นกว่าในครั้งแรก
“ก๊อก..ก๊อก...นุชจ๋า...ลูกนุช...”
“อื้อ...อูยย...” ฉันใลืมตาขึ้น แต่แล้วความรู้สึกแรกที่ััคือ ความเ็ปที่แล่นอยู่ในหัว...มันเหมือนถูกบางอย่างกำลังบีบรัดอยู่ในหัว...ฉันพยายามฝืนตัวลุกขึ้นนั่ง แต่แล้วก็เหมือนโลกกำลังหมุนอย่างรุนแรงร่างของฉันฟุบลงไปอีกครั้ง อย่างไร้เรี่ยวแรง
“ก๊อก..ก๊อก..ก๊อก..นุช...นุช...เป็อะไรหรือเปล่าลูก เปิดประตูหน่อย...เร็วๆ เข้า...” เสียงเคาะประตูดังขึ้นตามมาด้วยเสียงเรียกที่ร้อนลนและดังขึ้นอย่างไม่ปกติ
ในที่สุดฉันก็กลั้นใจลุกไปเปิดประตูได้สำเร็จ...
“เป็อะไร หรือเปล่าลูก...หน้าแดงก่ำเลย โอ๊ะ...ตายแล้ว ตัวร้อนจี๋เลย...” หญิงสาวผู้เป็แม่คนใหม่ถลันตัวเข้ามาอย่างรีบร้อน พลางจับแขนฉันไว้เอ่ยปากถามทันที...ก่อนจะทำหน้าตื่นใเมื่อพบว่าบางอย่างผิดปกติ...
แม่ประคองพาฉันกลับไปนอนบนเตียง แล้วเปิดไฟสว่างทั้งห้อง ก่อนสรุปว่าฉันเป็ไข้ เธอรีบพลุนผันออกไปชั่วครู่ก็กลับมาพร้อมกับอ่างน้ำใบย่อมๆ และผ้าขนหนูเนื้อนุ่ม...แต่ที่ฉันไม่ทันสังเกตคือครั้งนี้แม่เปลี่ยนเป็ชุดอยู่กับบ้านแบบสบายๆ แล้ว
“เฮ้อเป็อะไรไปนี่ เดี๋ยวกินยาแก้ไข้ แล้วลองเช็ดตัวดูก่อนถ้าตัวยังไม่เย็นลงก็ต้องไปหาหมอล่ะ” เสียงหวานใสบ่นอย่างกังวลดังมาเบาๆ ขณะใช้ผ้าเนื้อนุ่มที่ชุบน้ำอุ่นบิดหมาดๆ ลูบไล้ไปทั่วใบหน้าและซอกคอของฉันอย่างเบามือ
“อุ๊ย...แม่...” ฉันร้องอย่างใเมื่อรู้สึกว่ากระดุมเสื้อนอนของฉันถูกปลดลงไปจนเกือบสุดแล้ว มือสองข้างตะปบจับไว้ตามสัญชาติญาณ
“ชู่วๆๆ ไม่เป็ไรลูก...ต้องเช็ดทั้งตัวไข้จะได้ลดเร็วๆ...” แม่จับมือฉันออกแล้วในที่สุดเสื้อนอนก็แบะออกเผยให้เห็นบราเซียร์ ตัวจิ๋วบางเบาที่ห่อหุ้มก้อนเนื้ออวบอิ่มสีขาวราวกับหยกไว้ อย่างิ่เหม่ แค่ครึ่งเต้า...
พอเช็ดตัว้าเสร็จแม่ก็ดึงกางเกงเอวยืดตัวล่างออกอีก คราวนี้บนร่างกายของฉันก็เหลือเพียงสิ่งปกปิดเพียงสองชิ้นน้อยๆ เท่านั้น...แต่หญิงสาวผู้เป็แม่ก็เลื่อนผ้าเนื้อนุ่มไปจนทั่วกายของฉันอย่างเป็ธรรมชาติ ก่อนจะดึงผ้าห่มนวมมาคลุมร่างให้ฉัน พลางเอ่ยเบาๆ
“ยังไม่ต้องสวมเสื้อผ้าหรอกจ้ะ เผื่อต้องเช็ดตัวอีก...เดี๋ยวแม่จะให้เด็กต้มข้าวต้มร้อนๆ มาให้นะจ๊ะ”
ฉันกินยาไปแล้วก็นอนหลับ่สลึมสลือ รู้สึกรางๆ ว่าพ่อเข้ามาดู แล้วหอมที่ผากเบาๆ ก่อนจะเดินออกไป
่สายแม่พาฉันไปหาหมอ สรุปว่าเป็ไข้หวัด ได้ยากลับมากิน พร้อมกับคำแนะนำ ให้เช็ดตัวบ่อยๆ จนกว่าตัวจะเย็นลง
ฉันกินยาแล้วก็ผล่อยหลับไป...นานเท่าไรฉันไม่รู้...มารู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อรู้สึกถึงความอุ่นสบายตัวที่เลื่อนผ่านไปบนผิวกายอย่างช้าๆ...ฉันลืมตาขึ้นมาก็พบดวงตาใสแวววาว กับรอยยิ้มดีใจเต็มใบหน้าของสาวสวยคนหนึ่ง...ใช่แล้วเธอคือ แม่ปราณี...คุณแม่คนใหม่ของฉันคนนั้น
“ตัวเริ่มเย็นแล้ว เดี๋ยวคงหายแล้วล่ะ รู้สึกดีขึ้นบ้างไหมจ๊ะ...ยังปวดหัว หรือไม่สบายตรงไหนบ้าง หรือ ปล่าวลูก” เสียงหวานใสที่เต็มไปด้วยความห่วงใยถามมาเบาๆ จากใบหน้าสวย
ใช่ฉันเพิ่งเคยสังเกตใบหน้าของแม่ใกล้ๆ เป็ครั้งแรก เธอแต่งหน้าบางๆ ผิวหน้าเต่งตึงมากไม่มีรอยย่นเลยสักนิดมองอย่างไร ก็ไม่ต่างจากหญิงสาววัยยี่สิบต้นๆ หน้าผากมนกว้าง คิ้วหนา ตากลมโต ขนตางอนยาวเป็แพ จมูกโด่งเป็สันได้รูปแค่มองก็รู้ว่าของแท้ ยังริมฝีปากนั่นอีกทั้งอวบอิ่มทั้งชุ่มชื้นน่าจูบจัง...อื้อ...ฉันคิดอะไรไปนี่...
แต่แล้ว...อุ๊ย...
ฉันรู้สึกถึงความอุ่นร้อนวูบลูบผ่านไปบนเนินเนื้อของฉันอย่างช้าๆ...มือทั้งสองข้างตะปบไปตรงนั้นแทบจะพร้อมกัน พลางร้องเสียงสูงออกมาอย่างใ...
“แม่...”
หญิงสาวที่นั่งอยู่ริมเตียงมองมาที่ฉันและยิ้มไม่มีทีท่าใอะไรก่อนเอ่ยเบาๆ
“อ่อ หมอบอกว่าให้เช็ดให้ทั่วตัวจะได้หายไวๆ น่ะจ้ะ...่ที่หนูหลับแม่ก็เลยถอดเสื้อผ้าออกหมด แล้วก็เช็ดตัวให้ ก็สองสามรอบแล้วล่ะ หนูถึงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมานี่แหละจ้ะ...ไม่เห็นมีอะไรต้องอายเลยนี่...แม่ก็เห็นมาตั้งหลายครั้งแล้ว...อีกอย่างเราก็เป็ผู้หญิงเหมือนกัน”
พูดจบแม่ก็จับมือฉันออกไปวางไว้ข้างตัวก่อนจะลูบผ้าเช็ดตัวลงไปจนถึงปลายเท้า ฉันหลับตาลงอย่างช้าๆ ปล่อยให้เธอใช้ผ้าเนื้อนุ่มลูบไล้ไปตามผิวเนื้ออย่างช้าๆ
สองครั้งที่เธอว่านั้นฉันไม่รู้สึกอะไรเพราะ ยังหลับอยู่ด้วยฤทธิ์ยา แต่คราวนี้เหมือนจะรู้สึกว่าตัวเองเป็ปกติแล้ว เพียงแค่มึนๆ นิดหน่อยเอง
แต่แล้วฉันก็สดุ้งสุดตัว ลืมตาขึ้นด้วยความใ สองมือป่ายมาปิดป้องสองเต้าอย่างลืมตัว “อุ๊ย...แม่...”
“จุ๊..จุ๊..ชู่ว..ชู่ว...ไม่ต้องใจ้ะ นมหนูสวยจังขอแม่จับหน่อยนะ...” หญิงสาวผู้ได้ชื่อว่าเป็แม่ค่อยดันมือของฉันลงไปวางไว้ข้างลำตัวเหมือนเดิม ก่อนจะไล้นิ้วเรียวนุ่มผ่านไปบนเต้าอวบของฉันอย่างช้าๆ
อือ...แปลกจัง...ฉันเริ่มรู้สึกแปลกๆ ไม่ใช่ความรำคาญที่มีใครมาลูบคลำ แต่กลับเป็ความเพลิดเพลินประหลาดที่รู้สึกดี อยากให้มือนั้นเลื่อนไปเรื่อยๆ ...แต่แล้ว... “อุ๊ย...แม่...”
“นมหนูแข็งเด้งมือดีจัง...อืม...ดูสิหัวนมแข็งปั๋งเลย” แม่ไม่พูดเปล่า มือหนึ่งบีบคลึงเบาๆ ไปบนเต้าหนึ่ง แต่อีกมือกลับใช้นิ้วโป้งกับนิ้วชี้ บีบปี้ยอดหัวนมอีกข้างเบาๆ ช้าๆ สลับเร็ว ในขณะที่ปากพูดพึมพำไม่หยุด
ทำเอาฉันสุดกลั้นต้องเผลอครางออกมาอย่างลืมตัว...อืม...อูยย...รู้สึกดีจัง...ทำไมถึงได้ร้อนวูบวาบแบบนี้นะ...รู้สึกคันยุกยิกแปลกที่จิ๋มอย่างไรไม่รู้...แปลกจัง
“อุ๊ย...โอ๊ะ...แม่...นั่น...” ฉับพลันนั้นฉันรู้สึกราวกับถูกไฟช๊อตอย่างแรง เมื่อนิ้วมือข้างหนึ่งของแม่แทรกลงไปในร่องหลืบกลางลำตัวของฉันอย่างไม่มีปี่ มีขลุ่ย
“แม่..แม่..จะทำอะไรคะ...ตรงนั้น...ตรงนั้นมัน...เอ่อ...” แม่ไม่ได้ปล่อยให้ฉันพูดจบก็ยกมืออีกข้างมาปิดปากฉันไว้เบาๆ แต่มือด้านล่างยังคงขยับไปมาไม่หยุด
“ชู่ว...ชู่ว...ไม่ต้องใจ้ะ อยู่นิ่งๆ...แม่จะทำให้หนูมีความสุขนะจ๊ะ...”
...
อ่านแล้วรบกวนทุกท่าน ติชม วิจารณ์ด้วยจ้า เพื่อจะได้นำไปปรับปรุงให้ดีขึ้น
คำแนะนำติชมเป็สิ่งที่ไรต์้าสุดๆ อ่านแล้วชอบอย่าลืมเก็บเข้าชั้นไว้อ่านตอนต่อไปด้วยนะ ขอบคุณนักอ่านทุกๆ ท่านจ้า
