บทที่ 128 เสียใจที่ทรยศต่อแผ่นดินสายลม ณ ชายแดนทางเหนือเยียบเย็นเสียดยิ่งกว่าคมกระบี่ มันพัดกรูเกรียวผ่านหุบเขาและที่ราบรกร้าง หอบเอาไอสังหารและกลิ่นอายแห่งความตายที่สั่งสมมานานนับร้อยปีเข้าปะทะทุกสรรพสิ่ง ที่นี่...คือปราการด่านสุดท้ายระหว่างแคว้นต้า...
2 วิธีในการเปิดตอน เปิดด้วยถุงแดง หรือ สมัครสมาชิก Premium


