“จะไปไหน...??” และเสียงเข้มที่เอ่ยปากถามตามหลังมาก็เสมือนกับคำอาญาสิทธิ์ให้เท้าฉันหยุดชะงักลงทันที “ก็ไปทำงานไงคะ...” ฉันที่ค่อย ๆ หันกลับมามองหน้าเขาช้า ๆ ก่อนจะส่งสายตาเหล่มองออกไปยังโต๊ะด้านนอกสำทับ “อยู่เป็นเพื่อนฉันก่อนซิ” ส่วนเขาที่ไม่รอฟังคำต...