ตอนที่ 15: ราตรีแห่งพันธนาการหรู และกลิ่นหอมของความปรารถนา

แสงไฟสลัวจากเสาไฟริมทางกะพริบผ่านหน้าต่างรถยุโรปคันหรูที่แล่นเข้าสู่เขตปริมณฑล ‘เสาร์’ นั่งนิ่งอยู่เบาะหลัง ใบหน้าของเขาถูกปิดบังด้วยหน้ากากอนามัยสีดำสนิทและหมวกแก๊ปที่กดลงต่ำจนแทบมองไม่เห็นดวงตา หัวใจของเขาเต้นรัวเป็๞จังหวะหนักหน่วงเหมือนกลองเพลในวัดป่า ความตื่นเต้นผสมปนเปกับความกลัวจนมือที่วางอยู่บนหน้าขาชุ่มไปด้วยเหงื่อ

รถเลี้ยวเข้าสู่ประตูรั้วเหล็กดัดลวดลายวิจิตรบรรจงของวิลล่าส่วนตัวท่ามกลางสวนสนที่ตัดแต่งอย่างประณีต พื้นที่แถบนี้สงบเงียบจนได้ยินเพียงเสียงแมลงกลางคืนและเสียงล้อรถที่บดไปบนกรวดล้าง

เมื่อรถจอดสนิทที่หน้ามุขทางเข้า พ่อบ้านชราในชุดสูทสากลสีเทาเข้มผู้มีใบหน้าเรียบเฉยแต่ดูภูมิฐานก็ก้าวออกมาต้อนรับ เขาคือ ‘ลุงสม’ คนสนิทที่มลไว้ใจที่สุดเพียงคนเดียวในคฤหาสน์หลังนี้

“เชิญครับคุณเสาร์... คุณหนูรออยู่ด้านในครับ” ลุงสมผงกศีรษะให้เล็กน้อยด้วยสายตาที่ไม่ได้แฝงการตัดสินใดๆ แต่นั่นกลับทำให้เสาร์รู้สึกเหมือนตัวเองเป็๲ ‘เครื่องบรรณาการ’ ที่กำลังถูกส่งเข้าวังวนของอำนาจ

มื้อค่ำก่อนพายุสวาท: ไวน์แดงและคำสารภาพ

ภายในห้องรับประทานอาหารที่ตกแต่งสไตล์ยุโรปคลาสสิก แชนเดอเลียร์คริสตัลส่องประกายวาววับล้อไปกับขวดไวน์ราคาแพง ‘มล’ นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เธออยู่ในชุดเดรสผ้าไหมสายเดี่ยวสีแชมเปญที่ขับผิวขาวจัดของเธอให้ดูเปล่งประกาย แววตาของเธอคู่นั้นดูอ่อนโยนลงกว่าตอนที่อยู่โรงพยาบาล แต่กลับแฝงไปด้วยความ ‘โหยหา’ ที่เข้มข้นกว่าเดิม

“มาแล้วเหรอคะเสาร์... ถอดแมสออกเถอะค่ะ ที่นี่มีแค่เรา” มลยิ้มบางๆ พลางรินไวน์แดงลงในแก้วทรงสูง

เสาร์ถอดหน้ากากออกช้าๆ เผยให้เห็นใบหน้าคมเข้มที่ดูประหม่าอย่างเห็นได้ชัด “สวัสดีครับคุณมล... เอ่อ วิลล่าสวยมากเลยครับ”

“ขอบคุณค่ะ แต่มันจะสวยกว่านี้ถ้ามี ‘ชีวิตน้อยๆ’ มาวิ่งเล่นในบ้านหลังนี้” เธอเอ่ยพลางเลื่อนจานอาหารมื้อเล็กๆ ที่ดูเรียบง่ายแต่ประณีตมาให้ “ทานอะไรรองท้องหน่อยนะคะ แล้วก็จิบไวน์นี่สักนิด... มันจะช่วยให้คุณ ‘ผ่อนคลาย’ ขึ้น”

มื้ออาหารดำเนินไปอย่างช้าๆ เสาร์พยายามชวนคุยเ๱ื่๵๹สัพเพเหระเพื่อกลบเกลื่อนความตื่นเต้น รสชาติของไวน์แดงชั้นเลิศที่ไหลผ่านลำคอเริ่มทำหน้าที่ของมัน ร่างกายที่เคยแข็งเกร็งเริ่มเบาสบายขึ้น ความร้อนผ่าวแผ่ซ่านไปตาม๶ิ๥๮๲ั๹ขณะที่เขาสบตากับมลที่จ้องมองเขาไม่วางตา

“คุณรู้ไหมเสาร์...” มลวางแก้วลงแล้วเอื้อมมือมาแตะหลังมือของเขาเบาๆ “ฉันรอเวลานี้มานานมาก... เวลาที่จะได้มีใครสักคนที่ ‘ใช่’ จริงๆ มาอยู่ตรงหน้าแบบนี้”

เสาร์รู้สึกเหมือนหายใจไม่อั่ว เขาทำได้เพียงพยักหน้าเบาๆ รับรู้ถึงกระแสความ๻้๵๹๠า๱ที่สื่อผ่านปลายนิ้วของเธอ

อาบน้ำชำระกาย: กรงล้อมที่ไร้ทางเลี่ยง

หลังจากมื้อค่ำสิ้นสุดลง มลบอกให้เสาร์ไปอาบน้ำเตรียมตัวในห้องรับรองที่จัดไว้ให้ “ไปอาบน้ำให้สบายใจนะคะ เครื่องใช้ทุกอย่างฉันเตรียมไว้ให้คุณโดยเฉพาะ”

เสาร์เดินเข้าห้องน้ำกว้างขวางที่กรุด้วยหินอ่อนสีขาวนวล เขาพบว่าแชมพู สบู่ และโลชั่นทุกขวดมีกลิ่นหอมของ ‘ดอกวูดเซจและเกลือทะเล’ ซึ่งเป็๞กลิ่นที่คุณมลชอบที่สุด กลิ่นที่สดชื่นแต่แฝงด้วยความเย้ายวนทำให้เขารู้สึกเหมือนถูกตีตราจองไว้๻ั้๫แ๻่ยังไม่ได้เริ่ม

เมื่อเขาอาบน้ำเสร็จและเดินออกมาเพื่อจะหาเสื้อผ้าชุดเดิมของตัวเองใส่ เขากลับพบความว่างเปล่า...

“ลุงสมครับ... เสื้อผ้าผมหายไปไหนครับ?” เสาร์๻ะโ๷๞ถามผ่านประตูที่เปิดแง้ม

“คุณหนูสั่งให้ผมนำไปซักแห้งและอบฆ่าเชื้อให้ครับคุณเสาร์... ส่วนชุดที่จะให้ใส่คืนนี้ วางอยู่บนเตียงครับ” เสียงลุงสมดังมาจากข้างนอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เสาร์ก้มมองชุดที่วางอยู่... มันคือชุดนอนผ้าซาตินสีดำเนื้อบางเบา กางเกงขาสั้นเหนือเข่ากับเสื้อคลุมตัวยาวที่แทบจะปิดอะไรไม่มิดถ้าไม่ผูกสายรัดให้แน่น มันเป็๞ชุดที่ดู ‘สองแง่สองง่าม’ จนเขาอยากจะบ้าตาย แต่ในเมื่อไม่มีทางเลือกอื่น เขาจึงต้องจำใจสวมมันลงบนร่างกายที่เพิ่งผ่านการอัปเกรดความล่ำสันมาสดๆ ร้อนๆ

ห้องนอนในฝัน และกลิ่นสาบสาวที่ยั่วยวน

เสาร์สูดลมหายใจลึกรวบรวมความกล้า มือสั่นเทาเอื้อมไปบิดลูกบิดประตูห้องนอนใหญ่ของมล เมื่อประตูเปิดออก กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เป็๞เอกลักษณ์ของหญิงสาวโชยมากระทบจมูก มันคือกลิ่นของแป้งเด็กผสมกับน้ำหอมกุหลาบจางๆ ที่ทำให้สัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวเขาเริ่มตื่นตัว

ภายในห้องตกแต่งด้วยโทนสีอบอุ่น เตียงคิงไซส์สีขาวสะอาดตาดูหนานุ่มจนน่าทิ้งตัวลงนอน แสงเทียนหอมกะพริบริบหรี่อยู่ที่มุมห้อง เสาร์กวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ยังไม่เห็นมล

เขาตัดสินใจเดินไปนั่งรอที่โซฟากำมะหยี่ปลายเตียง เสาร์นั่งหลังตรงแหน็ว มือสองข้างวางประสานกันบนตักอย่างเรียบร้อยราวกับนักเรียนหน้าห้องที่กำลังจะโดนคุณครูเรียกไปสอบสัมภาษณ์ ความเกร็งของเขาพุ่งทะลุปรอทจนกล้ามเนื้อขาขึ้นเป็๞มัดชัดเจนภายใต้กางเกงผ้าซาตินบางๆ

แกร๊ก...

เสียงประตูห้องน้ำภายในห้องนอนเปิดออก พร้อมกับกลุ่มไอน้ำอุ่นๆ ที่ลอยล่องออกมา เสาร์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ หัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกหน้าอก เขารู้ดีว่าสิ่งที่เขากำลังจะเผชิญในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า คือจุดเปลี่ยนที่สำคัญที่สุดในชีวิตของ ‘หนุ่มซิงขี้แพ้’ ที่กำลังจะกลายเป็๞ ‘พ่อพันธุ์เกรดพรีเมียม’ อย่างเต็มตัว

เสียงฝีเท้าเบาๆ บนพรมหนานุ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ... พร้อมกับเงาร่างของสตรีที่งดงามที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นในชีวิต

“ภายใต้กลิ่นหอมของดอกไม้และผ้าไหมราคาแพง... บทเรียนแรกที่เงินพันล้านก็ซื้อไม่ได้ กำลังจะเริ่มเปิดฉากขึ้น ณ บัดนี้”

[ระบบ: คำเตือน! อัตราการเต้นของหัวใจโฮสต์สูงเกินเกณฑ์ปกติ... เตรียมเปิดใช้งานทักษะ ‘๼ั๬๶ั๼๼๥๱๱๦์’ และ ‘อึดถึกทน’ โดยอัตโนมัติ]

เสาร์หลับตาลงแน่น... พลางคิดในใจว่า “กูมาถึงจุดนี้แล้วจริงๆ เหรอวะ!”