บทที่ 442 ยันต์สั่งทหารของนาจา        สวนท้อ        นางฟ้าลูกท้อยืนเท้าเอวถลึงตาโตใส่นาจาที่ยืนอยู่ข้างๆ เธอ ใบหน้าน่ารักนั้นมีร่องรอยของความไม่เข้าใจปรากฏอยู่จางๆ        “ท่านพี่เป็นอะไร”        “เจ้ายังจะมาถามอีกเหรอว่าข้าเป็นอะไร!” นางฟ้าลูกท้อพูด...