“สวัสดีค่ะฮันน่า… ”
ครูสาวทักทายลูกศิษย์ตัวเล็ก
“คิดถึงครูซายน์ที่สุด… ”
ด้วยอาการดีใจจนเห็นได้ชัด ฮันน่าวิ่งตรงรี่เข้ามากอดครูซายน์ด้วยท่าทางรักใคร่ ดูก็รู้ว่าเด็กคนนี้ติดครูซายน์มาก
“ดีจัง… คุณครูจะมาอยู่กับฮันน่าทั้งวันใช่ไหมคะ… ”
“ใช่ค่ะ… ”
ครูซายน์ตอบ
“งั้นเดี๋ยวผมขอตัวไปอาบน้ำก่อนนะครับ”
เจมส์ปล่อยให้ครูซายน์นั่งคุยกับป้าจวงไปพลางเพื่อสร้างความคุ้นเคย เพราะคิดว่าต่อจากนี้ไปครูซายน์จะไม่ใช่คนแปลกหน้าของบ้านหลังนี้อีกต่อไป
ครู่ใหญ่ๆ ต่อมา
“ถ้าพร้อมแล้วเดี๋ยวเราไปกันเลยนะครับ… ”
เจมส์กล่าวเมื่อก้าวลงบันไดมาจากชั้นสองของบ้าน เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีขาวและกางเกงยีนสบายๆ แต่แค่นี้ก็ดูหล่อเหลาสะดุดตา
“จะไปไหนกันคะ… ”
ครูซายน์ใอีกครั้ง…
อันที่จริงนับั้แ่หล่อนก้าวเข้ามาในบ้านของเขา เจมส์ก็ทำให้ประหลาดใจั้แ่เื่ที่บอกว่าไม่เน้นการเรียนการสอน แต่อยากให้หล่อนช่วยดูแลลูกสาวสุดรัก บอกว่าฮันน่าอยากได้แม่มากกว่าครู
“ไม่ต้องใครับ… ก็อย่างที่ผมบอกว่าผมจ้างคุณมาอยู่เป็เพื่อนลูกสาวผม… ไปครับ… เราไปเที่ยวกัน… ”
เจมส์กล่าว…
หญิงสาวรู้สึกใ เพราะไม่คิดว่างานที่เขาจ้างจะสบายขนาดนี้
ในเวลาต่อมา
เจมส์ขับรถพาฮันน่ามากินไอศกรีมร้านดังในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ต่อด้วยดูหนัง จากนั้นมาจบลงที่ร้านพิซซ่า ก่อนจะพากันกลับมาถึงบ้านในตอนเย็น
“วันนี้ฮันน่าสนุกมากค่ะคุณพ่อ”
เด็กหญิงตัวเล็กกล่าวกับผู้เป็บิดา
“ใช่… พ่อก็สนุก… ”
เจมส์กล่าวตอบลูกสาว แต่สายตาจับจ้องอยู่ที่ใบหน้าแสนสวยของซายน์
“ครูซายน์ล่ะคะ… สนุกไหมคะ… ”
ฮันน่าถามคุณครู
“สนุกค่ะ… ”
ครูซายน์ตอบ ตลอดทั้งวันที่ได้ใช้เวลาอยู่กับสองพ่อลูก หล่อนรู้ว่าเจมส์แสดงอาการจีบอย่างเห็นได้ชัด และเขาเป็สุภาพบุรุษ
