ระยะหลังๆ มานี้ผมทำงานหนักจนลืมไปแล้วว่าทำการบ้านครั้งสุดท้ายให้หล่อนเมื่อไร ผมมัวแต่ทำงานเพลินจนปล่อยให้ภรรยาซึ่งยังสาวยังสวยและเต็มไปด้วยความ้าอย่างแอน นอนเหว่ว้ามานาน
“พี่กรณ์ขา… เรามาทำเื่สนุกๆ กันดีกว่านะคะ”
เมื่อเห็นว่าผมยอมวางมือจากงาน แอนก็รั้งข้อมือผมให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ เราเดินโอบกอดกันหายลับเข้ามาในห้องนอนซึ่งอยู่ติดกับห้องทำงาน
“วันนี้แอนขอเป็ฝ่ายจู่โจมพี่กรณ์นะคะ… โทษฐานที่ปล่อยให้แอนทนหิวอยู่นาน”
แอนขออย่างไม่อาย ซึ่งผมก็เข้าใจ ถ้าหากมีผัวแล้วผู้หญิงยังต้องพึ่งพาลำนิ้วน้อยๆ ของตัวเองในทุกครั้งที่มีความ้า ถ้าเป็แบบนี้จะมีผัวไว้ทำไม?
“พี่กรณ์จ๋า… นานมากแล้วนะคะที่เราไม่มีอะไรกัน”
แอนตัดพ้อ น้ำเสียงของหล่อนกระเส่าสั่นไปด้วยความปรารถนาที่ลุกโชนอยู่ในดวงตาโหยหิว บ่งบอกถึงอารมณ์เรียกร้อง้า
คำพูดของหล่อนกระแทกใจผมอย่างจัง จริงอย่างที่แอนพูดทุกประการ ทุกวันนี้ผมบ้างานจนลืมนึกถึงความ้าของภรรยา
และทันทีที่เราเข้ามาอยู่ภายในห้องนอนกว้าง แอนค่อยๆ ปลดเปลื้องชุดนอนเนื้อผ้าซาตินพลิ้วบางออกจากลาดไหล่สล้าง ท่าทางของเมียผมในตอนนี้ดูเซ็กซี่ร้อนแรงเหลือเกิน
อึดใจสั้นๆ ต่อมา เรือนร่างของแอนก็เปล่าเปลือย อวดทรวดทรงอะร้าอร่ามอยู่ภายใต้แสงไฟที่สาดลงมาจากเพดานห้อง
“พี่กรณ์จ๋า… ”
แอนเดินตรงเข้ามาสวมกอดผมจากทางด้านหลัง แสดงกิริยาท่าทางโหยหาััของบุรุษเพศอย่างเปิดเผย วันนี้ดูหล่อนอยากเหลือเกิน
“เดี๋ยวสิจ๊ะแอน”
ผมร้องห้าม ด้วยยังไม่ทันได้ตั้งตัว มือซุกซนของแอนลูบล้วงลงมาััน้องชายของผมซึ่งยังหลับใหลไม่พร้อมรบ ยังคงสงบเสงี่ยมอยู่ในกางเกงขาสั้น สภาพของมันในตอนนี้ยังอ่อนปวกเปียก นุ่มนิ่มเหมือนหนอนน้อยที่กำลังหลับสนิทอยู่ในพงหญ้าสีดำ
“ทำไมล่ะจ๊ะพี่กรณ์จ๋า”
ใบหน้างาม แหงนขึ้นมองหน้าผมด้วยแววตาผิดหวัง
“พี่… เอ่อ… ”
รู้สึกอายและเสียศักดิ์ศรี ที่จะบอกว่าไม่สู้ ความอยากก็มี… แต่ปัญหาคือมันแข็งตัวช้า และบางครั้งก็ไม่แข็ง สอดใส่ไม่ได้
“แอนใช้ปากทำให้นะคะ”
ภรรยากระตือรือร้น ที่จะช่วยเหลือผมอย่างเต็มที่ ตอนนี้ผมยังตั้งตัวไม่ทัน แอนดูร้อนรนผิดสังเกต สีหน้าและแววตาของหล่อนแสดงความ้าออกมาอย่างเปิดเผยจนผมไม่อยากจะเชื่อ ว่าผู้หญิงที่ภายนอกดูเงียบๆ ค่อนไปในทางเรียบร้อยด้วยซ้ำ บทจะเร่าร้อนก็แสดงออกอย่างเปิดเผยจนน่าใ นับวันแอนยิ่งเหมือนผู้หญิงที่มีสองบุคลิกภาพในคนเดียวกัน
“ใจเย็นๆ ก็ได้แอน… ”
