“คิดว่าคงอยู่สักอาทิตย์ครับพี่ เพราะผมต้องทำธุระแถวนี้ บางทีก็ว่าจะไปเยี่ยมเพื่อนเก่า ๆ ด้วย”

    “งั้นดีเลย...เข้าบ้านกันเถอะ”

    “คุณผู้ชายขา”

    เสียงที่ดังขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมองพร้อมกัน เด็กสาววัยคราวเดียวกับดวงใจสวมเสื้อแขนสั้นและนุ่งผ้าซิ่นรีบวิ่งเข้ามาที่คนทั้งสาม

บทที่ 2              

    “อ้าว! เหมียว...ฉันนึกว่าแกออกไปข้างนอกซะอีกนะนี่ ไม่เห็นหน้า๻ั้๹แ๻่เช้า”

    คณิตทักเด็กสาวที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา เหมียวยิ้มแหย ๆ ก่อนจะตอบขณะที่ดวงใจเบ้ปากใส่นิด ๆ

    “เหมียวอยู่ในโรงรถค่ะคุณคณิต เข้าไปปัดกวาดทำความสะอาด ได้ยินเสียงรถเลยรีบวิ่งออกมาดูว่าใครมาบ้าน”

    “อ้อ...เพื่อนฉันเองเหมียว นี่ไหว้ชเยนทร์ซะสิ เขามาจากภาคใต้ พึ่งมาถึงเมื่อกี๊นี้เอง”

    “สวัสดีค่ะคุณชเยนทร์”

    เหมียวยกมือไหว้ ชเยนทร์รับไหว้พลางก็สบาสายตากับเด็กสาววัยใสผมบ๊อบหน้าม้าหน้าตาเหมือนเด็กมัธยมแต่ทรวดทรงเหมือนสาวมหาลัย ทั้งเอวคอดและหน้าอกหน้าใจใหญ่เกินตัวจนหนุ่มใต้ผิวเข้มเผลอมองเสียนานกระทั่งคณิตกล่าวขึ้น

    “นี่น่ะเหมียว เป็๲เด็กช่วยงานในบ้าน มาอยู่ที่นี่เพราะป้าเขาที่เป็๲แม่บ้านคนเก่าฝากฝังมา เข้าบ้านกันเถอะ เหมียวช่วยยกกระเป๋าคุณชเยนทร์เข้าไปในบ้านหน่อย ไว้ที่ห้องข้างบนนะ ห้องที่ฉันไว้รับรองแขกประจำน่ะ”

    “ค่ะ...คุณคณิต”

    เหมียวรับคำก่อนจะก้มลงเก็บกระเป๋าของผู้มาเยือนและจังหวะที่หล่อนก้มลงนั้นเองทำให้คอเสื้อของหล่อนห้อยลงทำให้เห็นร่องนมโผล่ออกมาขาวอวบ ชเยนทร์ไม่ได้ตั้งใจจะมองแต่เมื่อเห็นแล้วก็ทำให้ถึงกับคอแห้งเหมือนกัน สักครู่ทุกคนก็เข้าไปในบ้าน คณิตนั่งคุยกับชเยนทร์นานสองนานส่วนดวงใจก็รีบจัดของว่างมารับรองเพื่อนป๋าของหล่อนที่หน้าตาดี หุ่นล่ำ และที่สำคัญอายุคราวคุณอาซึ่งดวงใจรู้สึกว่าเขาน่าดึงดูดใจ

    ท่าทางคณิตจะสนิทกับชเยนทร์มากเพราะคุยกันถูกคอ ส่วนดวงใจก็นั่งมองหนุ่มใต้ผิวเข้มรุ่นอา มองเขาเวลาพูดสนทนากับป๋าของหล่อนเพลินตาเลยทีเดียว พอตกกลางคืนคณิตก็ให้เหมียวจัดทำอาหารเลี้ยงต้อนรับเพื่อนสนิทรุ่นน้องด้วยอาหารรสชาติอร่อยโดยมีดวงใจนั่งคุยเป็๞เพื่อนจนกระทั่งดึกดื่น

    เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นปลุกดวงใจให้ตื่นขึ้นในตอนเช้าซึ่งปกติหล่อนจะนอนตื่นสายแทบทุกวัน เด็กสาวลุกขึ้นรับโทรศัพท์มือถือข้างตัวอย่างงัวเงียก็ได้ยินเสียงดังมาตามสาย

    “ดวงใจ นี่ป๋าเอง”

    “คะป๋า...ว่าไงคะ โทรหาหนูแต่เช้าเลยอ่ะ”

    “อันนี้ด่วน ๆ นะ วันนี้ป๋ามีธุระต้องรีบออกไปข้างนอกแต่เช้า อาจจะกลับเที่ยง ๆ จะโทรมาบอกว่าให้หนูช่วยจัดเตรียมอาหารเช้าไว้ให้อาชเยนทร์เพื่อนป๋าหน่อย หรือบอกให้เหมียวมาช่วยก็ได้”

    “อ้าว...ป๋าไปไหนล่ะคะนั่น”

    “ป๋ามีธุระกะทันหัน เดี๋ยวจะรีบกลับ หนูช่วยอยู่คอยดูแลอาชเยนทร์แทนป๋าด้วย แค่นี้ล่ะ”

    “ป๋า...ป๋า...อ้าว...วางสายไปซะละ”

    ดวงใจทำหน้ามุ่ยและวางโทรศัพท์ลงข้างตัว บิดย๠ี้เ๷ี๶๯พร้อมทั้งหาววอด ๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วรีบเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำแต่งตัว ซึ่งตอนนี้ข้างนอกก็เริ่มเช้าแล้ว แสงแดดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ดวงใจเดินลงไปข้างล่างก็เห็นว่ายังเงียบเชียบ หล่อนจึงเดินออกไปข้างนอก ซึ่งบริเวณบ้านของคณิตโอบล้อมด้วยต้นไม้ร่มรื่น เด็กสาวตั้งใจจะเดินกลับเข้าไปในครัวก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงร้องเพลงลอยมาตามลม เสียงนั้นดังมาจากโรงรถด้านหลังบ้าน ซึ่งเป็๞โรงจอดรถขนาดใหญ่

    หล่อนเดินเลียบไปตามพุ่มไม้ที่คณิตปลูกไว้จนถึงโรงรถก็เห็นว่าเหมียวกำลังล้างรถอยู่ด้านข้าง มันคงไม่มีอะไรเตะตาดวงใจมากมายถ้าหากรถคันนั้นไม่ใช่รถจิ๊ปที่ชเยนทร์ยขับมาจากใต้ เหมียวล้างรถอย่างสบายใจ หล่อนอยู่ในชุดเสื้อยืดรัดรึงจนนมโต ๆ ของหล่อนที่ดันเนื้อผ้าแทบจะดีดเด้งออกมาข้างนอก แถมใส่กางเกงขาสั้นจู่จนเห็นแก้มก้น เหมียวตัวเปียกเพราะหล่อนกำลังใช้ฟองน้ำถูด้านหน้ากระโปรงรถเป็๲ฟองฟ่อง

    “เชอะ! นังเหมียว ล้างรถแต่เช้าเลยนะแก แหม...ล้างรถแค่นี้นะแต่งตัวยังกะพริตตี้ ฉันละหมั่นไส้แกจริงจริ๊ง”

    ดวงใจนึกด้วยความหมั่นไส้ ปกติหล่อนไม่ค่อยชอบเหมียวสักเท่าไหร่ เพราะอะไรนะหรือ เพราะเหมียวมักได้รับความเมตตาจากป๋าของหล่อนมากเป็๲พิเศษ ดวงใจกำลังจะโผล่หน้าออกไปก็ต้องชะงักอีกเพราะหล่อนเห็นว่ามีใครคนหนึ่งเดินเข้ามาทางข้างหลังเด็กสาวที่กำลังล้างรถอย่างมีความสุข

    “เหมียว...ว่าไงจ๊ะ ขยันจริง ๆ เลยน๊า”