ค่ำคืนนี้ท้องฟ้าเปิดกว้าง เสียงลมยามราตรีพัดผ่านใบท้อให้ไหวเอนเบา ๆ กลิ่นหอมอ่อนของดอกท้อแตะต้องปลายจมูกจาง ๆ ใต้ต้นท้อใหญ่ ฉินหานเฟิง นั่งนิ่งอยู่เพียงลำพัง ถ้วยชาในมือส่งไออุ่นลอยกรุ่นกลางอากาศเย็น เขาจิบเบา ๆ รสชาอ่อนละมุน แต่ในอกกลับขมขื่นกว่าพิษ...